«خاطرات سوسو میزنند»: برم زیبایی را در لحظههای زودگذر زندگی در «بزرگراه میان درختان» بیابید، پرترهای ترسناک از عشق، از دست دادن و سپاسگزاری

سه گانه فولک مستقل Worcester زیبایی تاریک و خاکی را در اولین آلبوم خود به نام Highway through the trees تداعی می کند، مجموعه ای ترسناک و هیپنوتیزمی غرق در حافظه، مرگ و میر و گذر تلخ و شیرین زمان.این رکورد عمیقاً جوی و تاریک آرامش بخش، مانند رانندگی در جاده های آشنا در هنگام غروب، جایی که خاطرات کودکی بین درختان و افرادی که زندگی ما را شکل داده اند، نزدیک می مانند، حتی زمانی که سال ها ما را از هم جدا می کنند.
جریان: “بزرگراه از میان درختان” – برم
بدن لمبرت از erm هنوز هم می تواند به شما مسیرهایی را برای مکان هایی که دوران کودکی او را شکل داده اند ارائه دهد.
او کاجهای حیاط جلویی، نمای آجری قرمز خانه قدیمی خانوادهاش، نم سرد زیرزمین پدربزرگ و مادربزرگش و مسیری که آنقدر راحت از دست میرود را به یاد میآورد که به شما هشدار میدهد چه موقع باید بچرخید.در ترک این مکان، آهنگ آغازین اولین آلبوم برم، او این محیط قدیمی را با دقت قابل توجهی ردیابی میکند، و تنها به آهنگی شگفتانگیز میرسد که به نظر میرسد با تمام جزئیات قبل از آن تناقض دارد:این جایی را که به آن تعلق ندارید ترک کنید“
این یک مقدمه مناسب است، اگر نگران کننده نباشد بزرگراه از میان درختان، یک آلبوم مستقل و هیپنوتیزم کننده که گروه ووستر، ماساچوست را در حال بررسی تکه های زندگی خود می بیند – خاطرات دوران کودکی که بدون دعوت از راه می رسند، دوستی هایی که از راه دور ادامه می یابند و لحظاتی زودگذر که اهمیت آنها تنها با گذشت زمان مشخص می شود. این آلبوم به رهبری گیتار باریتون و زه نایلونی غنی، جستجوگر لمبرت، با کیبوردهای ظریف، هارمونی های اتمسفریک و ویولن سل جذاب، که تنظیم ها را غنی می کند، این آلبوم مانند مجموعه ای از رویاهای نیمه به یاد ماندنی، آشنا و دست نیافتنی، آشکار می شود.
بوی مالچ سدر را بپذیرید
معلق در هوا و احساس
رطوبت خنک زیرزمین
از محل پدربزرگ و مادربزرگم
جایی که من و پسرعموهایم
برای کوهنوردی استفاده می شود
سنگ در کنار
در کوچه
من در خیابان پارک می کنم
و هرگز در جاده
ما آن را با همسایگان به اشتراک می گذاریم
و او سر شما فریاد خواهد زد
این جایی را که به آن تعلق ندارید ترک کنید
اوه تو تعلق نداری
اوه تو تعلق نداری
در این مکان
– “این مکان را ترک کنید“برم
در ده آهنگ عمیقاً شخصی، برم – سه گانه لمبرت، همسرش گرچن نف لمبرت (کیبورد و پیانو)، و زی هریس (گیتار، بانجو، سازهای کوبه ای، آواز پشتیبان) – رابطه پیچیده بین حافظه و معنا را بررسی می کنند، با گذر زمان با کنجکاوی، شفقت و آگاهی شدید از زندگی مواجه می شوند. بزرگراه از میان درختان یک مراقبه کوبنده در مورد هر چیزی است که با خود حمل می کنیم – مکان هایی که پشت سر گذاشته ایم، افرادی که ما را شکل داده اند و لحظاتی که مدت ها بعد از تغییر زندگی اطراف آنها باقی مانده است.
در حالی که بزرگراه از میان درختان به گذشته لامبرت می رسد، داستان برم بسیار نزدیکتر به زمان حال آغاز می شود. لمبرت میگوید: «بهعنوان اولین آلبوم کامل ما، داستان این انتشار واقعاً پسزمینهی خود گروه است. مجله اتوود. “برم به عنوان یک پروژه انفرادی در اوایل سال 2023 شروع شد، زمانی که من نواختن را در منطقه ووستر شروع کردم. گرچن و زی در اواخر همان سال به آن ملحق شدند. اگرچه ما با تعداد انگشت شماری از نوازندگان دیگر کار کرده ایم، ما سه نفر خودمان را به عنوان هسته برم تثبیت کرده ایم، و من همچنان به عنوان ترانه سرا و رهبر پروژه خدمت می کنم.”
“از آن زمان، ما چندین بار در ماه در بارها، حیاطها، اتاقهای نشیمن و مکانهای دیگر در سراسر نیوانگلند مینوازیم و دهها آهنگ نوشتهام. متوجه شدم که برای سلامت روانم به ترانهسرایی تکیه میکنم. وقتی بهترین احساسم را دارم، تقریباً بدون وقفه مینویسم، مرحله نمایشی از یک آهنگ جدید را تکمیل میکنم، که فقط هر چند هفته یک بار احساس خوبی به یک آهنگ جدید میدهد. تولید به این معنی است که ما مدتها قبل از اینکه وارد استودیو شویم احساس می کردیم برای یک آلبوم به اندازه کافی داریم، فقط تصمیم می گرفتیم چه چیزی و به چه ترتیبی اضافه کنیم.”
آخرین مرحله این فرآیند دیدگاه خلاقانه دیگری را به همراه داشت. “چند سال پیش با بردفورد کریگر از طریق دوستان آشنا شدیم و زمانی که احساس آمادگی کردیم، زمان ضبط را با او در Big Nice رزرو کردیم، استودیویی که او در لینکلن، رود آیلند اداره میکند. همانطور که انتظار داشتیم، براد برای کار با آن عالی بود. علاوه بر مشارکتهایش در زمینه باس، فولاد پدال و بهعنوان مهندس برای انتشار، او بهعنوان صدایی خلاقانه و سازنده آلبوم را به همراه داشت. آهنگ ها را برای بزرگراه از میان درختان ما در حال قطع آهنگ های زیادی هستیم که دوستشان داریم و مشتاقانه منتظریم تا در اسرع وقت به استودیو برگردیم تا آنها را به دنیا معرفی کنیم.”

با انبوهی از مواد و یک همکار قابل اعتماد، این چالش تبدیل به هویت خاص خود به اولین آلبوم کامل برم شد.
لمبرت توضیح میدهد: «ما چند EP منتشر کردیم که منجر به این آلبوم شد، و فهرستی از کارهایی که میخواستیم در این آلبوم متفاوت انجام دهیم، داشتیم. “برخی از نکات صرفاً تدارکاتی بودند، مانند ساختن زمان استودیویی بیشتر از آنچه فکر میکردیم نیاز داشتیم، بنابراین انعطافپذیری برای نواختن و تجربه کردن را داشتیم، و برخی از آنها سبک بودند، مانند افزودن دو آهنگ ظریف به آوازهایم.”
این تغییرات در انزوا متوسط بود، اما نشان دهنده جاه طلبی بیشتر برای رکورد بود.
او میگوید: «به طور کلی، هدف ما این بود که یک آلبوم فولکلور مستقل با صدایی متفاوت، از نظر احساسی جذاب و در خدمت شعر بسازیم. «شاخصها/الهامها گنجانده شده است اقیانوس بلند شد توسط گل وحشی، عقل از دست رفته از کوه وهم انگیز، یا/یا توسط الیوت اسمیت، سنت بارتلت توسط دیمین ژورادو و کوه امید توسط پیگمی لوش. ما امیدوار بودیم که این آلبوم نوعی “تکمیل” باشد، زمانی که با هم نواختیم و صدای برم را توسعه می دهد. آزمایشها و اکتشافات زیادی در استودیو اتفاق افتاد، اما در بیشتر موارد احساس میکنم که به نیت خود وفادار ماندیم.»
سیگار را بردارید
و هوای صبح را ترک کن
روی شما شناور شوید
میدونی که نمیتونی اینجا باشی
اما هر جا که صلاح شماست
محو می شود آسمان آبی
شما من را می شناسید کاش می دانستم
قبل از رفتنم برگرد من عادت داشتم خیال پردازی کنم
اول در مورد آن نفس دود
در صبح
تصور می کردم می شود خیلی ناز
مبهوت شده توسط خاطرات دروغین
و حالا که او رفته است
گاهی فکر می کنم
که ممکنه همینطور باشه
آینه عقب صورتی
در چشم ذهن من
اما نه درست یادم هست
من درست یادم هست به یاد داشته باشید
– “یک سیگار“برم
با تمام فکر و دقتی که برای ایجاد آن انجام شد، لمبرت وقتی از او خواسته می شود آلبوم تمام شده را تنها در سه کلمه توصیف کند، به طور قابل توجهی پیچیده تر است. “سفر مالیخولیایی به خط حافظه“
عنوان خود به این «گردش خاطره» چشم انداز آن را می دهد، و استعاره بصری شگفت انگیزی را ارائه می دهد که چگونه گذشته ما با درخشش های زودگذر و غیرقابل پیش بینی به ما باز می گردد.
“در آهنگ “بزرگراه از میان درختان”، این عبارت استعاره ای از خاطره است، و توضیح می دهد که چگونه می توانید نگاه های اجمالی کوچکی از گذشته بگیرید به همان روشی که ممکن است نور خورشید را که از ماشین های عبوری بازتاب می شود ببینید که تا حدی توسط یک جنگل پوشیده شده است. استعاره استفاده شده در این آهنگ همچنین برای آلبوم به عنوان یک کل صدق می کند. در یک تجربه خطی گرفته شده و تنظیم شده است، امیدوارم با گوش دادن به این آلبوم، احساسی مانند ایستادن در جنگلی تاریک و گرفتن تکههایی از تصاویر و داستانها در میان درختان داشته باشد.
این یک تصویر زیبا است که تا چه حد نامشخص باقی مانده است، تأثیرگذارتر شده است. خاطرات لمبرت ما را به بررسی دقیق تر دعوت می کند، اگرچه گذشت زمان بازسازی کامل گذشته را غیرممکن می کند. و پس از گذراندن بیش از یک سال غوطه ور در این آهنگ ها، او همچنان کنجکاو است که چگونه آنها با مردمی که برای اولین بار با آنها روبرو می شوند طنین انداز می شوند.
“این نسخه برای من شخصاً همهگیر بوده است و بیشتر فضای مغز و انرژی خلاقانهام را در سال گذشته و بیشتر از آن گرفته است. به این ترتیب، احساس میکنم آنقدر در این مطالب غوطهور هستم که برایم سخت است که به وضوح ببینم که چگونه صدای ما را برای شنونده جدید نشان میدهد. با این حال، میتوانم با امید خود درباره نحوه دریافت آن صحبت کنم.
من امیدوارم بزرگراه از میان درختان شنونده را از طریق یک سفر غم انگیز و غم انگیز از قله ها و دره های هیپنوتیزم کننده می برد و ایده های حل نشده ای را که در سرشان می چرخد، رها می کند. امیدوارم تصاویر و جزئیات ارائه شده به اندازه کافی خاص و قابل ربط برای شروع گفتوگو با شنونده باشد و به اندازهای باز و معمایی باشد که پس از پایان ضبط در ذهن او باقی بماند.»
از میان امواج مارها را تماشا کردم
سرها مثل فرشته ها بالا گرفته شده
زبان ها مثل شعله های آتش سوسو می زنند
ماهی که گرفتم آهسته تر دور می زد
در کولر کنار من
که یکی بیرون آورد
و وقتی به شام دعوت شدم
استخوان های نازک سفید را حس کردم
شکننده مثل ماه
در شب دریاچه گرم است
مثل گودال های آب در پارکینگ
پرده های پنبه ای موج می زند
با سرودها
خاطرات بر می گردند
مثل نور خورشید از شیشه جلو
خودروی عبوری در بزرگراه
از میان درختان
https://www.youtube.com/watch?v=IoO_RGkv1-s

گنجانده شده است بزرگراه از میان درختاناهالی مستقل و خاکی برم، فضایی غنی و آرام بخش برای تأمل و تأمل ایجاد می کند و شنوندگان را دعوت می کند تا با خاطرات، احساسات و سؤالات بی پاسخی که زندگی ما را شکل می دهند درنگ کنند..
پایههای آکوستیک آلبوم که با باریتون و گیتار زه نایلون طنین لامبرت تثبیت شده است، به تدریج به ترتیبهای محصورکنندهای از کیبوردهای پر سر و صدا، هارمونیهای ظریف و ویولن سل پرطمطراق تبدیل میشود – هر لایه در اطراف کلماتش متورم و دور میشود و به خاطرات تلخ و شیرین او وزنی تقریباً ملموس میدهد.
در “این مکان را ترک کنیدهمراهی گیتار حلقه ای به سفر او در خانه های دوران کودکی حسی تقریباً رویایی می بخشد، در حالی که تکان دهنده و آهسته می سوزد.یک سیگار“برم با این احتمال دست و پنجه نرم می کند که ممکن است دوری یک دوستی قدیمی را زیباتر از آنچه بود به نظر برساند. برم در طول این رکورد، وزن عاطفی خارق العاده ای را در تجربیات معمولی می یابد و به کوچکترین جزئیات اجازه می دهد تا بزرگترین معنا را داشته باشند.
این حساسیت بهویژه به شدت بر روی «حواصیل“، انعکاس دردناکی در مورد ایمان، پذیرش و مهربانی که لمبرت از مادرش تجربه کرد، علیرغم اعتقادات متفاوت آنها. در میان فضای متفکرانه، او یکی از تکان دهنده ترین خطوط آلبوم را ارائه می دهد: “من به تو فکر کرده ام / و چقدر باور نمی کنم / خدای تو واقعی است / اما او تو را مهربان می کند” اشعار با صداقت خلع سلاح کننده تصاویر را بریده و دلسوزی را در قلب ترانه سرایی او آشکار می کند.
لمبرت توضیح میدهد: «من آهنگهایی را دوست دارم که بهطور یکپارچه از توصیفهای حسی محو میشوند و روایتهای سست به بیانیههای واضحی از آنچه آهنگ درباره آن است، محو میشوند. «به نوعی شنونده را با کلاژی از تصاویر و ایدههای بیهدف قبل از اینکه با وضوح به آنها برخورد کنید، بخوابانید. من سعی کردهام این کار را روی آهنگهای زیادی انجام دهم، اما احساس میکنم در این آهنگ بیش از همیشه به هدفم نزدیک شدهام.”
این وضوح احساسی جای خود را به یک تغییر قابل توجه در سرعت می دهد، زیرا “هرون” به آهنگی تر می رود.آهنگ در مورد نیت“، جایی که سازهای تصادفی با خاطره دیگری از مهربانی غیرمنتظره همراه است – این بار از دوست دبیرستانی که صبر و درک او برای چندین دهه با لمبرت باقی مانده است.
“هر بار که گوش می دهم، به انتقال از “هرون” به “آهنگ برای نیت” افتخار می کنم. به نظر من هرون مسحورکننده است و من را در یک طرز فکر سرد و متفکر قرار می دهد. برای گوش من، این تضاد خوبی با شروع تند و خشن «آهنگ نیت» داشت.
من شانزده ساله بودم و بیمار بودم
در پشت وانت شما
او نصف سیگار می کشید
که از دستم لیز خورد
و یک سوراخ روی صندلی را سوزاند
من فقط می دانم
چون یکی دیگه بهم گفت
و برای همه پرهای تو
و تمام سخت گیری های شما با شما مهربان بود
https://www.youtube.com/watch?v=stUsMP_t_FE
در این میان، طبیعت در همه جا به یک حضور تقریباً زنده تبدیل می شود بزرگراه از میان درختانمناظر در حال تغییر او منعکس کننده گذرا بودن تجربیاتی است که لمبرت دوست دارد. “طوفان برفیزیبایی را در یک استراحتگاه زمستانی با دوستانش کشف می کند، تصاویر زنده او لحظه های گذشته را با جزئیات خیره کننده حفظ می کند:کولاک / کور کننده مانند توری سفید / پرده های بین ایالتی / و در کنار درختان پوشیده شده است“
لمبرت میگوید: «من این را دوست دارم، زیرا فکر میکنم این مقایسه بهویژه احساسی است. “وقتی این سطور را می خوانم، برف را در هوا و روی شاخه های درختان کنار بزرگراه می بینم که در زمان مانند پرده های توری آویزان یخ زده اند.”
اشتیاق”آبی زمستانی” کاملاً به فصل دیگری می رسد، اشتیاق آن برای تابستان با اضافه شدن آوازهای اثیری مری الیزابت رمینگتون، نوازنده همکار، تأثیرگذارتر شد.
“همچنین همیشه از آواز مری الیزابت رمینگتون در “آبی زمستانی” شگفت زده می شوم. صدای او زیبا و هیجان انگیز است و من خیلی خوشحال بودم که او می خواست در این آهنگ به ما بپیوندد.
و در مرکز موضوعی آلبوم تیتراژ آن قرار دارد، سفری مسحورکننده در میان خاطرات دوران کودکی که وضوح فوقالعادهاش به همان اندازه که پاسخ میدهد، پرسشهایی را ایجاد میکند. در اینجا لامبرت تصویری را ارائه می دهد که رکورد را یکپارچه می کند:خاطرات برمی گردند / مثل نور خورشید از شیشه جلو / ماشین عبوری در / بزرگراهی از میان درختان” اشعار تنش مرکزی آلبوم را در کانون توجه قرار می دهد – گذشته می تواند با وضوح شگفت انگیزی در مقابل ما ظاهر شود، اما ما هرگز نمی توانیم کاملاً از آنچه می بینیم مطمئن باشیم.
لامبرت منعکس می کند: «این برای من متمایز است زیرا احساس می کنم یک ایده اصلی برای کل آلبوم است. “همانطور که قبلاً توضیح داده شد، این در آهنگ به عنوان استعاره ای از نحوه بازگشت حافظه در قطعات شکسته با وضوح شگفت انگیز عمل می کند. بسیاری از آلبوم حافظه را بررسی می کند، و این اشعار احساس می کنند می توانند خلاصه ای از انتشار به عنوان یک کل باشند.”
مانند بزرگراه از میان درختان آشکار می شود، شیفتگی او به خاطره جای خود را به آگاهی هوشیارتر از خود زمان می دهد. “پایان نامه” به آخرین سال های دلخراش زندگی مادربزرگ لمبرت می پردازد که او با آلزایمر مبارزه می کرد، در حالی که ”آخرین بار” بررسی می کند که چگونه آخرین تجربیات زندگی اغلب بدون هشدار می گذرد – خداحافظی با یک عزیز، شنا کردن در اقیانوس، یک روز معمولی که اهمیت آن تنها در گذشته مشخص می شود. این بازتاب ها مهربانی و سپاسگزاری “هرون” و “آهنگ برای نیت” را به شکلی حتی تلخ تر نشان می دهد. در طول آلبوم، غم و اندوه چگونه می گذرد، غم و اندوه زمان را تا چه حد می تواند بگذراند. کاری کنید که حتی زودگذرترین برخوردهای ما ارزشمند باشد.

زیبایی از بزرگراه از میان درختان این نهفته است که چقدر آسان خاطرات شخصی لمبرت ما را دعوت می کند تا خاطرات خودمان را دوباره مرور کنیم.
خانه ای از دوران کودکی که هنوز هم می توانیم آن را به خوبی تصور کنیم، دوستی که با فاصله تغییر کرده است، رفتار مهربانانه ای که سال ها با ما بوده است – این تجربیات از ویژگی های زندگی او فراتر رفته و به سنگ محک زندگی ما تبدیل می شود. با توجه دقیق به لحظههای روزمره که اغلب نادیده میگیریم، برم ما را تشویق میکند تا زمانی که هنوز اینجاست، به آنچه پیش بردهایم، چه کسی را دوست داشتهایم و چه چیزهایی را میخواهیم بیشتر قدر بدانیم. احساس عمیقی از همدلی در این رکورد وجود دارد و این آگاهی وجود دارد که حتی کوچکترین حرکات نیز می تواند تأثیرات ماندگاری را به جا بگذارد.
برای لمبرت، دعوت شنوندگان به این خاطرات به معنای باز گذاشتن فضایی برای تفسیرهای خودشان است.
او توضیح می دهد: از منظر ترانه سرایی، هدف من همیشه یافتن نقطه ای شیرین بین ویژگی و ابهام است. «من میخواهم نوشتهام ایدههای عینی کافی برای شنونده داشته باشد تا بتواند بر اساس تجربیات خود آنها را درک کند و در نظر بگیرد، اما ابهام کافی برای اینکه فقط یک معنا یا پیام مرتبط با آن ایدهها وجود نداشته باشد. وقتی به موسیقی گوش میدهم، وقتی ویژگیهای بیش از حد وجود دارد حوصلهام سر میرود – وقتی فقط یک معنی ممکن است، متوجه میشوم که بعد از گوش دادن چیزی برای دویدن در ذهنم وجود ندارد. با این حال، ابهام بسیار زیاد است، و من شروع به تعجب می کنم که آیا قصدی وجود دارد یا فقط مجموعه ای خالی از کلمات. هدف من از ترانه سرایی ایجاد تعادل بین این ویژگی ها و ارائه تجربه ای است که هم قابل ربط و هم معما باشد.

و در حالی که بزرگراه از میان درختان نشان دهنده یک دستاورد تعیین کننده برای Berm است، سفر خلاقانه ای که این سه نفر را به اینجا رسانده است آنها را به جلو می برد.
“همه اعضای berm عشق به یادگیری و رشد خلاقانه دارند. مانند نسخه های قبلی، بزرگراه از میان درختان نشاندهنده اوج تمام آزمایشها و اصلاحاتی است که قبل از آن انجام شده است و به عنوان نقطه شروع برای آنچه در آینده میآید عمل میکند. ما در حال حاضر لیستهای پخش درست میکنیم و در مورد چیزهایی که ممکن است برای رسیدن به سطح بعدی نیاز به یادگیری یا کشف کنیم، فکر میکنیم. من به آنچه تکمیل کردهایم افتخار میکنم و برای آنچه در پیش داریم هیجانزده هستم.»
این آلبوم با راهنمایی هایی به مکان هایی که لامبرت زمانی آن را خانه می نامید آغاز می شود و با سوالاتی در مورد لحظاتی که هرگز متوجه نمی شویم برای آخرین بار در حال زندگی کردن هستیم به پایان می رسد. بین این لحظات، برم پرتره ای عمیقاً متحرک از زندگی در حال حرکت خلق کرده است، زیبایی را در خاطرات ماندگار می یابد و در عدم اطمینان از آنچه در پیش است معنا می یابد. در زیر، لمبرت ما را از طریق این فرآیند راهنمایی می کند بزرگراه از میان درختان، به اشتراک گذاری افراد، مکان ها و تجربیاتی که الهام بخش هر ده آهنگ او بوده است.
به اولین آلبوم ترسناک و تاثیرگذار برم گوش دهید بزرگراه از میان درختان در پایین، و لمبرت را در خط حافظه دنبال کنید—به مکان هایی که پشت سر گذاشته ایم، افرادی که هرگز فراموش نخواهیم کرد و لحظاتی که ما را به آن چیزی که هستیم تبدیل کردند.
— —
:: جریان/خرید بزرگراه از میان درختان اینجا ::
:: تماس برم اینجا ::
————
جریان: “بزرگراه از میان درختان” – برم
:: داخل بزرگراه از میان درختان ::

— —
این مکان را ترک کنید
«این مکان را ترک کن» مکان هر یک از خانههای دوران کودکیام را، از اولین جایی که به یاد میآورم تا آخرین مکانی که با خانوادهام زندگی میکردم، قبل از نقل مکان به تنهایی، شرح میدهد. به پایان می رسد “این جا را ترک کن، تو به آن تعلق نداری”. خاطرات دوران کودکی من برای من مهم هستند و شخصیت امروزی را شکل می دهند، اما من به آنجا تعلق ندارم – با کنجکاوی جدا به گذشته نگاه می کنم و تمایلی به بازگشت ندارم.
یک سیگار
“سیگار” درباره این است که چگونه حافظه زمانی که با غیبت همپوشانی دارد، غیرقابل اعتماد می شود. بعد از اینکه یکی از دوستانم رفت، متوجه شدم که دلم برای او تنگ شده بود، اما فکر کردم که آیا می توان به حافظه ام اعتماد کرد – احساسی که شبیه رابطه من با سیگار قبل از ترک سیگار بود. سپس، اگر یک سیگار روشن نداشتم، روی تصویر ایدهآلی از احساسی که نفر بعدی خواهد داشت تثبیت میکردم، گویی که خیلی بهتر از تجربه واقعی سیگار کشیدن است. تعجب کردم که آیا احساسات من نسبت به دوست پسرم هم همینطور است، اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که دلم برای او تنگ شده است نه به خاطر دیدگاه نادرست، بلکه به این دلیل که او واقعاً یک شخص بزرگ است.
https://www.youtube.com/watch?v=7hPW5NSmlCw
پایان نامه
«اپیلوگ» درباره آخرین سال های زندگی مادربزرگم است. پس از تماشای مادر و مادربزرگش که دچار بیماری آلزایمر شدند، وقتی خودش شروع به تجربه علائم کرد، میدانست که چه چیزی در راه است. در سالهای بعد، ذهن او رو به وخامت گذاشت در حالی که بدنش نسبتا سالم باقی ماند. تصور میکنم او در حالی که بیماری پیشرفت میکند، به مرگ صحبت میکند و میپرسد منتظر چه چیزی است. این آهنگ در مورد نحوه عملکرد مرگ بر روی تقویم خود است، اغلب با نتایج غم انگیز – این آهنگ برای سالها از نقطه ای که فرصتی برای کرامت یا خوشبختی وجود دارد، باقی می ماند.
حواصیل
«هرون» درباره نحوه برخورد افراد زندگی من با دین است. برخی از افراد خوش نیت اشاره کرده اند که اگر باورهای من با اعتقادات آنها متفاوت است، واقعاً نمی خواهند مرا بشناسند. دیگران با مهربانی و احترام به موضوع برخورد کردهاند و درک میکنند که در حالی که ما به چیزهای مختلف اعتقاد داریم، ارزشهای سازگار زیادی با هم داریم. مادرم همیشه با این دومی زندگی کرده است و من عمیقاً از این بابت سپاسگزارم. وقتی بزرگ شد، به حواصیل ها اشاره کرد تا یادآور عشق خدایش به او باشد، و هر وقت یکی را می بینم به او و خدای مهربانش فکر می کنم.
آهنگ در مورد نیت
وقتی دبیرستان بودم، با چند نفر از کلاس های بالاتر بیرون رفته بودم، زیاد مشروب خوردم و یک سیگار روشن روی صندلی مینی ون که سوارش بودیم انداختم و سوراخی در اثاثه داخلی آن سوخت. نیت که صاحب ون بود، میتوانست احساس وحشتناکی در من ایجاد کند، اما این کار را نکرد – او آن را ساکت کرد و هرگز آن را مطرح نکرد. در سالهایی که از هم دور بودهایم و زندگیمان وجه اشتراک زیادی نداشته است، هنوز هم از واکنش او سپاسگزارم.
https://www.youtube.com/watch?v=stUsMP_t_FE
طوفان برفی
“کولاک” در مورد سفر در یک مراسم مذهبی غرب با دوستان است. ما یک کابین اجاره کردیم و در اتاق نشیمن موسیقی پخش کردیم در حالی که یک طوفان برفی عظیم وارد شد. برای من، این آهنگ مانند ورق زدن مجموعه ای از عکس های یک زمان واقعا خاص است – لحظات و تصاویری که دوست دارم به یاد بیاورم.
https://www.youtube.com/watch?v=HXoE9_v7av0
کلسیفیه شده
این آهنگ پیشرفت زندگی را از کودکی، با تمام جهان به روی احتمالاتی که هنوز نمی توانید درک کنید، تا بزرگسالی، که در آن بسیاری از احتمالات ناپدید شده اند و راه رو به جلو باریک است، بررسی می کند. در حالی که این تکامل طبیعی است و بخشی از تلاش برای ساختن زندگی شما به چیزی است که برای شما مفید است، انعکاس در این پویایی می تواند ترسناک و ترسناک باشد.
بزرگراه از میان درختان
عنوان آهنگ در مورد خاطرات زنده دوران کودکی است که بدون هیچ درخواستی در ذهن من می آید. آنها هیچ معنی یا بینش خاصی ندارند، اما من آنها را جذاب می دانم. چرا وقتی چهار یا پنج ساله بودم ناگهان یاد ماهیگیری در آلاباما می افتم؟ از هر لحظه زندگیم، چرا می توانم این را با این وضوح به یاد بیاورم؟ حتی چقدر از این تصویر ذهنی به آن روز برمی گردد و من الان چقدر دارم می سازم؟ من پاسخی ندارم، اما به نظرم این درخشش های حافظه مسحورکننده است.
https://www.youtube.com/watch?v=IoO_RGkv1-s
آبی زمستانی
این آهنگ در مورد حسرت تابستان است. من این را در زمستان پس از دیدن عکسی از خودم قبل از ژوئن در مین نوشتم. اشتیاق به بیرون بودن و تجربه زیبایی و قدرت طبیعت بر من غلبه کرده بود. از اینکه این فرصت را داشتم که با دوست و نوازنده همکارمان مری الیزابت رمینگتون در این آهنگ بخوانم هیجان زده شدم.
آخرین بار
این آهنگ در مورد مرگ و میر است، و بررسی می کند که مردم چقدر هشدار کمی دارند که زمانشان فرا می رسد، و اینکه چگونه تجربیات نهایی (مانند دیدن یک عزیز برای آخرین بار یا شنا کردن در اقیانوس) اغلب بدون مراسم می آیند و می روند. من در دبیرستان فلج خواب را تجربه کردم و فکر می کردم مرده ام، اما کاملا هوشیار بودم. در این مرحله، با ترس بسیار کمی، بیشتر در مورد آنچه در آینده خواهد آمد، کنجکاو شدم و پاسخ من همچنان مرا متحیر می کند.
— —
:: جریان/خرید بزرگراه از میان درختان اینجا ::
:: تماس برم اینجا ::
— —
————

تماس با berm در
فیس بوک، اینستاگرام
موسیقی جدید را در مجله اتوود کشف کنید
© Max Marcotte



