آیا سامی کرشاو نحوه صحبت هنرمندان در مورد CMA ها را تغییر داد؟

سامی کرشاو ممکن است درب جعبه پاندورا را برداشته باشد. هنگامی که او ناامیدی خود را از عدم حضور در فرش قرمز جوایز CMA ابراز کرد، دیگران نیز از آن پیروی کردند.

برخی – مانند رادنی اتکینز – مدعی چنین تحقیر هستند، در حالی که برخی دیگر به سادگی از قوانین عرضه و تقاضا عصبانی هستند.

• در 6 نوامبر، سامی کرشاو فاش کرد که او و همسرش از دسترسی به فرش قرمز قبل از جوایز CMA 2026 محروم شده‌اند.
• انجمن موسیقی کشور اوایل این هفته این تصمیم را لغو کرد.
• جوایز CMA 2026 در 18 نوامبر ساعت 20:00 به وقت شرقی از شبکه ABC پخش می شود.

بعد از چند روز آنلاین (هوم) در گفتگو، انجمن موسیقی کشور با کرشاو تماس گرفت، عذرخواهی کرد و مسیر را تغییر داد. او و همسرش مندی اکنون می توانند چهارشنبه هفته آینده روی فرش قرمز راه بروند و مطمئناً او را به خانه داغ تبدیل خواهد کرد.

طنز همه چیز این است که حرفه کرشاو از رد CMA ضربه بسیار بیشتری نسبت به آن چیزی که در صورت تایید می شد، خورد.

مارک اوکانر برنده هفت جایزه CMA در روز دوشنبه (9 نوامبر) در یک پست بسیار متواضعانه در رسانه های اجتماعی در مورد آن صحبت کرد.

«این کاملاً تحقیرآمیز است که روی فرش قرمز به عنوان فردی ناشناخته یا ناشناخته راه بروید سرگرمی امشب مردم،” او می گوید.

تلقین او این است که ممکن است این تجربه کرشاو در CMA باشد، زیرا او به اعداد و ارقام نسبتاً عجیب و غریب Spotify خواننده “Third Rate Romance” (در مقایسه با آهنگسازان موسیقی معاصر) و فقدان موسیقی جدید اشاره می کند.

واقعیت این است که هنرمندان قدیمی با اجرا در موسساتی مانند CMA، ACM و گرمی چیزی برای از دست دادن ندارند. بدترین اتفاقی که می‌توانست برای کرشاو بیفتد این بود که او هرگز دوباره روی فرش قرمز راه نرفت و از رویدادهای مرتبط (مانند CMA Fest) محروم شد. به نظر می رسد که او با آن خوب است (بخش مربوط به اهدای وقت خود و پرداخت پول گروه خود را برای این رویدادها ببینید).

به طور قابل پیش بینی، هنرمندان دیگر در یک مکان مشابه شروع به جلب توجه کردند. داگ استون، مارک چسنات و استلا پارتون قوی بودند. روز دوشنبه، تیم راشلو (از گروه کانتری راشلو) در مورد تجربه خود با یک سوپرگروه به نام Frontmen صحبت می کند.

مشکل او متفاوت است و موضع CMA در اینجا بسیار قابل دفاع است. این غیرمعمول نیست که استعدادها برای یک جایگاه در یک نمایشگاه جوایز صنعت هزینه کنند. Taste of Country صبح پنجشنبه (12 نوامبر) Ticketmaster را بررسی کرد و متوجه شد که صندلی های باقیمانده هر کدام حدود 1800 دلار هستند. چهار مرد در Frontmen وجود دارد – این ریاضی است!

او می‌گوید: «ما همچنین پیشنهاد دادیم که جایزه (گروه آواز سال) را اهدا کنیم، زیرا برنده‌ای بدون برنده بوده‌ایم.

چند نفر با برنامه عضویت CMA مخالفت کردند، اما این نادرست است. 7000 عضو CMA از جمله رسانه ها، پشتیبانی هنرمندان، گروه های تولید و غیره وجود دارد.

موضع دیگر این است که CMA شرکتی شده است یا بیشتر به فکر پول است تا کمک به هنرمندان کشور. این لفاظی پیش فرض است که هر زمان که کسی بخواهد به یک موسسه غیرشخصی حمله کند استفاده می شود (به هر لیگ ورزشی حرفه ای مراجعه کنید). مگر اینکه حسابداری آنها را دیده باشید، این استدلال را کنار بگذارید. احتمالاً به هر حال به آن نیاز ندارید.

هنرمندان امروز علیه جوایز CMA صحبت می کنند

شگفت آورتر از خشم هنرمندان میراث، حمایت هنرمندان معاصر از آنهاست. انجمن موسیقی کانتری مدافع شماره 1 موسیقی کانتری است و آنها پلتفرم های ارزشمندی برای این حمایت ساخته اند.

برای درک اینکه چرا ناراحتی CMA می تواند برای شغل بد باشد، به شواهد حکایتی نیاز ندارید. اگر آلن جکسون نباشید، وقتی با CMA/ACM/Grammy روبرو می‌شوید در معرض خطر ممنوعیت سایه قرار می‌گیرید.

با این اوصاف، رایلی گرین به نظرات پست کرشاو اشاره کرد و کارلی پیرس نیز آن را دنبال کرد. هر دو نامزد سال 2026 هستند و هنرمندان معاصری از جمله مگان پاتریک و جیک اوون به دنبال آنها هستند که می‌گویند:

“این خیلی از کلمات است که چیزی نمی گویند… “من متاسفم سامی. ما به هم ریخته ایم، کلمات ما با اعمال ما مطابقت ندارد.” در عوض شما 4 روز صبر کردید تا این را بسازید؟!؟

بدون تحرک قابل توجه، بعید است که این واکنش در سال 2026 پایان یابد. تعداد هنرمندانی که این پیوند را زیر سوال می برند، بی سر و صدا افزایش یافته است، همانطور که تعداد نامزدهایی که اصلاً شرکت نمی کنند نشان می دهد.

دلیل این امر دو مورد است. اولاً، هنرمندان بیش از همیشه پلتفرم‌هایی برای دسترسی به طرفداران دارند، بنابراین سرگرمی امشب مصاحبه فرش ارزش چندانی ندارد.

دوم الزام مدرن برای شفافیت است. نمایش جوایز تحت یک رمز و راز رشد کرد که اکنون یک آسیب است. صراحت و صداقت رنگ صورتی جدید است.

ما به معنای واقعی کلمه هنرمندانی داریم که آسیب‌پذیرترین انگیزه‌های خود را هر روز در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند و طرفداران آن‌ها را به خاطر آن جشن می‌گیرند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند توضیح دهد که چرا سمی کرشاو اصلاً از دسترسی به فرش قرمز محروم است.

سکوت تحقیرآمیز است، و گروهی را که از قبل مستعد این بودند که فکر کنند هنرمندان مسن‌تر به نفع تأثیرگذاران نادیده گرفته می‌شوند را ناراحت می‌کند (که در واقع همیشه درست بوده است، اما این مقاله دیگری است).

در سال 2026، این گروه دارای میکروفون و انگیزه کمتری برای سکوت است. کرشاو اول رفت، اما آخرین نفر نخواهد بود.