نقد و بررسی آلبوم – ویلی کارلایل بابا جهانی

مردم محلی (شماره 575)، عوام معاصر (شماره 576) و برخی از کشور های سنتی (شماره 510) در کشور DDS.

فکر می‌کنم بچه‌ها به آن می‌گویند «رها کردن میله‌ها» وقتی کسی به آهنگ‌های غزلی می‌رود که با چنان سرعتی که به سختی می‌توانی از آن پیروی کنی، شوخ طبعی و دانش را ارائه می‌دهد. شاید این زبان بومی برای دنیای هیپ هاپ مناسب‌تر باشد، اما احساس می‌کند ارزش آن را دارد که در خدمت توصیف آنچه ویلی کارلایل در رکورد جدید خود به آن تبدیل می‌شود، استفاده شود. در حالی که زمان معمولاً در درازمدت قضاوت بهتری در مورد این چیزها دارد، منصفانه است که تعجب کنیم که آیا این آلبوم به یک اثر بزرگ برای این خواننده محلی آرکانزاس تبدیل خواهد شد.

آلبوم جدید ویلی کارلایل توسط تایلر چیلدرز تهیه شده است سوسک جهانی تایلر چیلدرز را به عنوان تهیه کننده معرفی می کند. مشارکت تایلر در این پروژه مطمئناً توجه بیشتری را به این خواننده / ترانه سرای بسیار شایسته جلب خواهد کرد. تایلر چیلدرز، تایلر چیلدرز، تایلر چیلدرز. اما نامی که در اینجا بسیار مهم است هنوز ویلی کارلایل است. این به ویلی بستگی دارد که از فرصتی که تایلر به دست آورد تا او را به عنوان اولین هنرمندی که برایش آلبوم تولید می کند انتخاب کند، بهترین استفاده را ببرد. و خوشبختانه این دقیقاً همان کاری است که کارلایل انجام می دهد.

رسماً یک آلبوم دوگانه 17 آهنگی است، نگران نباشید که تعداد قطعات به معنای کاهش کیفیت است. برعکس، تک‌خط‌های شوخ، بینش تیز و خرد تیز هرگز این آلبوم را رها نمی‌کنند و در تمام طول مسیر برازنده می‌شوند. در هر صورت، نیمه دوم آلبوم قوی تر از اول است، و دو تک آهنگ اول ضبط (همچنین دو آهنگ اول) حتی شروع به آشکار کردن قوی ترین لحظات خود نمی کنند. آنقدر خطوط خوب در آهنگ عنوان وجود داشت که کارلایل مجبور شد آن را به دو قسمت تقسیم کند.

ویلی کارلایل در قلب یک هنرمند فولکلور است که معمولاً آهنگ های خود را با بانجو یا شاید گیتار آکوستیک یا کمانچه شروع می کند. اما او همیشه مایل است ساختارهای آهنگ سنتی کانتری را نیز کشف کند، یا به گشت و گذارهای فولکلور راک کامل برود – که هر دوی آنها را در این تلاش خوشمزه و متنوع خواهید یافت. این آلبوم حتی شامل یک قطعه فلوت با نتایج مطلوب (“چرم قرمز، چرم زرد”) و یک squeezebox (“Old Milwaukee Onestep.”) است.

موضوع بزرگ‌تر آلبوم، کاوش در ماهیت کار و کار است که از دیدگاه مجری که بخشی سوسیالیست وودی گاتری و بخشی تپه‌ای اصلاح‌ناپذیر است، بیان می‌شود. این چیزی است که در آهنگ‌های «صبح بخیر، نیمه‌شب»، «چکش استاد»، «آهنگ خندق‌کن» و ابیات تند و درخشان آهنگ‌های عنوان گفته می‌شود. این ترانه‌ها قطعاً به بندگی می‌پردازند که کار روزانه می‌تواند حس کند، اگرچه گاهی اوقات با لحن‌های متناقضی درباره این صحبت می‌کنند که آیا باید به چنین کار سختی افتخار کرد یا صرفاً تسلیم ابزار بودن می‌شود. به همین ترتیب، گاهی اوقات به نظر می رسد کارلایل از گناه لذت می برد، در حالی که گاهی اوقات از رذیلت های خود می خواند که بهترین ها را از او دریافت می کند.

کارلایل همچنین برای مسخره کردن و کشف شوخ طبعی و خرد روزمره که به طرز ماهرانه ای در آن کار می کند، زمان زیادی صرف می کند. “او فقط اسب ها را دوست دارد” یک آهنگ سنتی محلی سرگرم کننده و در عین حال دلخراش است که شما را با آهنگ هایی مانند “او نمی تواند مزخرفات من را تحمل کند، اما با دکه های او به هم می خورد.” «متاسفانه عظیم» بخش های مساوی طنزآمیز و تاریک غم انگیز و واقعی است که از عظمت کارلایل سرچشمه می گیرد. حتی در قطعه پایانی «بوفه اژدهای طلایی»، استفاده استادانه از غزل از بین نمی رود و شما را چاق و جسور می کند.

سوسک جهانی فرصت‌های زیادی برای یافتن چیزی جذاب ارائه می‌دهد، حتی اگر پرسش از دین و ارجاعات “عجیب” آن توسط مخاطبان خاص به گرمی مورد استقبال قرار نگیرد. به طور کلی، تایلر چیلدرز با احترام به صدا و رویکرد ثابت کارلایل در حالی که آن را به جلو می برد، کار تحسین برانگیزی انجام می دهد و واقعاً بافت های عالی را برای آهنگ های خاص به ارمغان می آورد تا گوش را در سراسر آن درگیر نگه دارد. شما واقعاً دلتنگ بازخوانی داستان‌هایی هستید که ویلی می‌تواند به خوبی ارائه کند، اما تعداد زیادی از آن‌ها در کاتالوگ پشتی او وجود دارد.

با وجود همه ستایش های شایسته، یک نکته فنی وجود دارد که منصفانه به آن پرداخته می شود. این آلبوم گاهی اوقات از مشکلات میکس/مسترینگ رنج می برد، به این معنی که حجم صداهای مختلف بین آهنگ ها تغییر می کند، در حالی که آوازهای ویلی گاهی اوقات خفه، خفه یا به شکلی منحرف می شوند. برخی از این موارد حتی ممکن است به چیزی به سادگی انتخاب میکروفون یا فضای استودیویی که استفاده می‌شود منجر شود. ضبط شده با افتتاحیه تایلر The Food Stamps، سوسک جهانی در یک استودیوی ضبط موقت ساخته شده در محله بای واتر نیواورلئان بریده شد.

با این حال، این کیفیت کلی صدا نیست، این ناهماهنگی عجیب در آهنگ های خاص است. به عنوان مثال، گوش دادن به آهنگ آغازین “The Mason Jar در مرکز جهان”، به نظر خوب و واضح است، مشکلی نیست. اما در قطعه دوم، «پمپ بنزین»، تقریباً شبیه یک آلبوم و هنرمند کاملاً متفاوت به نظر می‌رسد، با بافت‌های صدای پر از شخصیت کارلایل خفه‌شده و مبهم، نه به نوعی خنک، رادیویی CB یا فیلتر AM. آهنگ‌هایی مانند «Contact High» و «Bigger’n Dallas» فقط چند دسی بل آرام‌تر از بقیه آهنگ‌ها یا زمانی که به آهنگ‌های دیگری از هنرمند دیگری تغییر می‌دهید، صدا می‌کنند.

این یک مسئله مهم را می طلبد که نگرانی هایی را ایجاد می کند که تجربه شنیداری را از بین ببرد، حتی آن را با مسائل فنی در یک بررسی مطرح می کند. برای افشای کامل، این نظارت از یک کپی دیجیتال است. شاید در وینیل تجربه متفاوت باشد. اما به نظر می‌رسد می‌توان در فرآیند ضبط، مهندسی و میکس/مسترینگ این آلبوم، فضای استودیو DIY یا موارد دیگر دقت بیشتری کرد.

به کنار این مسائل فنی، سوسک جهانی هنوز مثل یک برد احساس می شود ویلی کارلایل بلندپرواز، ماهرانه نوشته و اجرا شده، رسا، گاهی تهاجمی و چالش برانگیز، اما اغلب دوست‌داشتنی و حتی تکان‌دهنده، خود عجیب و نامطمئن و در عین حال منحصربه‌فرد و متقاعدکننده‌اش را به نمایش می‌گذارد که توسط تولید تایلر چایلدرز تقویت می‌شود، اما تحت الشعاع قرار نمی‌گیرد.

8.4/10

– – – – – – – –

خرید از Willie Carlisle