فارغ التحصیل فیلمی بود که باعث شد تماشاگران بنشینند و به داستین هافمن توجه کنند. این فیلم که در سال 1967 اکران شد، مایک نیکولز رویاپرداز را به عنوان کارگردان، آن بنکرافت و کاترین راس را در نقش های فرعی و هافمن در نقش بنجامین برادوک ضد قهرمان غیرمحتمل داشت. او برای این نقش عالی بود. در زمان تحولات اجتماعی لرزه‌ای، زمانی که مرزها و قوانین مانند اسباب‌بازی‌های بچه‌ها شکسته می‌شدند، هافمن نوع جدیدی از ستاره بود. نه متعارف، نه قابل پیش بینی، نه برش خورده از کاتر کوکی که برای مردان برجسته هالیوود ساخته شده است. او تازه کارش را شروع کرده بود. در سال‌های بعد، داستین هافمن در فیلم‌هایی مانند کابوی نیمه شب، کرامر در مقابل کرامر، پاپیون، یک دونده ماراتنو ده ها اثر کلاسیک دیگر. اما آتش سوزی در آشپزخانه تقریباً نقشه های هافمن را از بین می برد.
هافمن دچار سوختگی شدید شد
با توجه به شرح این حادثه در کتاب جدید داستین هافمن، به من نگاه کن، “… {H]e اندکی قبل از حضور در نمایشنامه ای با عنوان برادوی دچار سوختگی درجه سه شد موضوع گل رز بود در سال 1964، ترجمه مردم. این بازیگر مشتاق در رستوران دوست دخترش بود، جایی که او در حال پختن چیزی بود. با این حال، به طور تصادفی، او به طور ناخواسته باعث شد مقداری روغن شروع به سوختن کند. هافمن در تلاش برای خاموش کردن سریع آتش، دیگ در حال سوختن را گرفت و زیر شیر آب گذاشت.
این برای هافمن که به شدت سوخته بود فاجعه بار بود. او در این کتاب به خاطر می‌آورد: «در ساختمان یک دکتر بود و سوزی از او خواست مرا پانسمان کند. از رفتن به بیمارستان امتناع کردم. می دانستم اگر بروم قسمت را از دست خواهم داد… همانطور که بعداً یاد گرفتم، وقتی که شما دچار سوختگی درجه سه می شوید، انتهای عصب شما پخته می شود: درد واقعی بعداً وقتی دوباره رشد می کند ظاهر می شود. هنوز هم درد دارد.”
امتناع او از مراقبت مناسب از سوختگی‌هایش می‌تواند وحشتناک باشد
رواقی گری هافمن تقریباً فاجعه آمیز است. او سعی کرد به تمرینات نمایشی که در آن بازی می کرد ادامه دهد، سپس تب کرد. در نهایت او را به بیمارستان فرستاد. در هر مردماو به خاطر می آورد که شب قبل از عمل هافمن از یک جراح به نام لوید برگنر پرسید که آیا قرار است بمیرد یا خیر، و برگنر به او گفت: “شما می توانید به هر طرف بروید”.
عذاب او تازه شروع شده بود. هافمن به اشتراک گذاشت: “بعد از اینکه از عمل جراحی بیدار شدم، احساس کردم همیشه در آتش هستم. این چیزی بود که “درد” نبود، حداقل آنطور که قبلاً تعریف کرده بودم.
داستین هافمن واقعاً باید نقش خود را فدا می کرد موضوع گل رز بود. اما او به ایفای نقش در دیگر آثار صحنه ای ادامه داد. این با توجه به مردماین بود که مایک نیکولز و لورن تورمن تهیه کننده توانستند هافمن را در جایگاه برتر قرار دهند. فارغ التحصیل
