زن 20 ساله پس از یک بیماری نادر مغزی که باعث ناتوانی در راه رفتن و صحبت کردن شد، می ترسد عود کند

یک زن 20 ساله درباره یک بیماری مغزی نادر صحبت کرده است که زمانی باعث ناتوانی در راه رفتن یا صحبت کردنش شده است و یک دهه با آن زندگی کرده است.
این زن بریتانیایی که فقط کیسی نام دارد، به یاد می آورد که چگونه به عنوان یک دختر مدرسه ای 10 ساله در کنت، انگلستان، در پاییز نوامبر 2016، به شدت بیمار شد. پس از اینکه مادرش او را به بیمارستانی در نزدیکی برد، کیسی به مننژیت ویروسی مبتلا شد. او با آنتی بیوتیک به خانه فرستاده شد و احساس بهتری پیدا کرد.
با این حال، زمستان امسال، اوضاع تغییری جدی پیدا کرد.
این جوان 20 ساله گفت: “برای مدتی همه چیز خوب بود – تا فوریه سال بعد که توهمات گرافیکی داشتم. انگار از بدن خودم خارج شده بودم.” مردم.
کیسی تا 11 سالگی خود فهرستی جدی از علائم، از جمله ابتلا به روان پریشی و از دست دادن توانایی راه رفتن، صحبت کردن و غذا خوردن داشت. حملات تشنج در نهایت منجر به اعزام او به یک بیمارستان تخصصی شد.
او سرانجام به آنسفالیت ضد NMDAR مبتلا شد. این نوعی التهاب مغزی است که زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی قربانی به اشتباه به گیرنده های مغز حمله کند. کیسی از بسیاری از علائم بیماری نادر مغزی رنج می برد که شامل مشکلات حافظه و تغییرات عاطفی یا رفتاری نیز می شود.
زن جوان هنگام مصرف یک کوکتل دارو برای مبارزه با بیماری مغزی، مدرسه را از دست داد. این بدان معنی بود که آیین گذر از دبیرستان به دبیرستان باید به تعویق می افتاد.
او اعتراف کرد: وحشتناک بود مردم. “من نتوانستم به هیچ یک از رویدادهای انتقالی بروم. وقتی برگشتم هیچ کس و دوستی نداشتم و هنوز در حال بهبودی بودم. واقعاً منزوی بود – بسیار تنها.”
وضعیت مغزی کیسی در سالهای 2020 و 2023 بازگشت، و او را به ترس از عود مجدد رساند.
سپس، در سال 2020، او مورد حمله دیگری از آنسفالیت قرار گرفت.
او به یاد می آورد: «آن زمان در واقع خیلی بدتر بود. “ما در وسط قرنطینه کووید بودیم و من دوباره دچار توهمات شدم. به معلمم رفتم و به او گفتم مشکلی وجود دارد و این آخرین روزی بود که به یاد دارم به مدرسه رفتم.”
او که در بیمارستان گیر کرده است، به یاد می آورد که این دور به دلیل محدودیت های COVID اعمال شده در آن زمان بسیار بدتر بود.
کیسی گفت: “من بزرگتر بودم و خیلی بیشتر از بیماری را به یاد می آوردم، بنابراین بهبودی بسیار بدتر بود.” مردم. مثل دفعه اول خوب نشدم.»
با عود مجدد در سال 2023، زن جوان در ترس دائمی از بازگشت وضعیت مغز زندگی می کند.
او اعتراف کرد: «الان احساس میکنم دائماً در خطر هستم. من طوری زندگی می کنم که انگار قرار است دوباره بیمار شوم.
کیسی با بزرگ شدن آرزوی دکتر شدن را داشت. اکنون، با توجه به زمان گذراندن دوران نقاهت در یک محیط بیمارستان، او به PTSD از آنها مبتلا شده است. او به تحصیل در رشته زیست شناسی دریایی و اقیانوس شناسی در کالج روی آورد.
او میگوید: «من هر روز با ترس از سر درآوردن دوباره در بیمارستان و شروع دوباره زندگیام زندگی میکنم.
کیسی همچنین اضافه کرد که فقط به این دلیل که اکنون سالم به نظر می رسد، تجربیات آسیب زای اقامت در بیمارستان و علائم او را آزار می دهد.
او تاکید کرد: «این تأثیر بسیار زیادی بر سلامت روان و نحوه زندگی مردم دارد.
“گاهی سوگواری می کنم که اگر هرگز مریض نمی شدم چه می شدم.”




