در عصری که مصمم بودن هوش مصنوعی به وفور یافت می‌شود، ماری درسلهویس نشان می‌دهد که یک جنگجوی شایسته‌تر در “Leave the Music” است، آهنگی درخشان که از صراحت واضح و اعتقاد شرافتمندانه Dreselhuis مطلع شده است.
جریان: “ترک موسیقی” – Marie Dresselhuis
https://www.youtube.com/watch?v=oI84S3HwxFE
این یک چیز ذاتی سرکش برای ایجاد است.
* * *
تیتست تورینگ که توسط ریاضیدان انگلیسی آلن تورینگ توسعه داده شد، با هدف مقیاس‌گذاری قابلیت‌های یادگیری ماشینی تا حدی ایجاد شد که ماشین‌ها به دقت کپی کنند. ظاهر شود برای تولید مثل – هوش انسانی از طریق گفتگو.
دستگاه آزمایش به شرح زیر تنظیم می شود: یک شخص (یعنی بازجو) با یک هم پیمان انسانی و یک ماشین از طریق متن صحبت می کند و بازجو سپس سعی می کند تشخیص دهد که انسان کیست و ماشین کیست. اگرچه این آزمون برای اولین بار در دهه 1950 معرفی شد، اما این دوره جدید از نوآوری های تکنولوژیکی برجسته نگرانی عمیقی را در مورد شبیه سازهای احساسی کامپیوتری ایجاد کرد.
جدول زمانی که ما در آن زندگی می کنیم با این ایده هدایت می شود که بهینه سازی ایده آل است. بچه‌های جادوگر فناوری در استارت‌آپ‌های جدید، روز به روز در مورد یک سوال اصلی سر و صدا می‌کنند: هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار چگونه می‌تواند به کاهش اصطکاک در زندگی انسان کمک کند؟
این سؤال در ظاهر معصوم است. از روی حسن نیت و با توجه به منافع بشردوستانه مطرح شده است. مردم هزاران سال زحمت کشیده اند، پس چرا شما مجبور نیستید آیا این نسل ماست که از مزایای مبارزه گذشته بهره خواهد برد؟ آیا ما مستحق یک استراحت سخت نیستیم؟
ماری درسلهویس، نوازنده ساکن ونکوور و رقیب هوش مصنوعی، التماس می‌کند که متفاوت باشد:[AI gets wrong] او می‌گوید که انسان‌ها از چیزهای دشوار بیزار هستند و ایده‌آل انسان مدرن این است که تک تک اجزای وجود ما را منطقی کند.»
“موسیقی را رها کنید“” که امروز (13 نوامبر) منتشر شد، تز نیروبخش درسلهویس در مورد زیبایی – و معنی – خلقت انسان است. در جهانی که هنر صیقلی و مبتنی بر فناوری برای تبدیل شدن به وضعیت جدید پیشنهاد می شود، خلقت شکل گرفته توسط دست و ذهن انسان به طور فزاینده ای مقدس است. در طول سه دقیقه آهنگ، تز Dresselhuis در عنوان ترانه به طور واضح و واضح بیان می شود. او از خواندن کلمات دریغ نمی کند: “موسیقی را برای مردم بگذار / بگذار آکوردها اثرشان را از دست بدهند / آواز را بی آهنگ و بی زمان بگذار.” بنابراین اجازه دهید داوری شروع شود.
Dresselhuis تأیید می کند: “به طور خلاصه، انسانیت توانایی ما برای اتصال و عشق و ایجاد و هماهنگی با آن چیزها است.” از زمانی که معرفی رسمی او به موسیقی از طریق گروه کر کلیسا انجام شد، موسیقی همیشه چیزی بوده است که با حضور دیگران شکل گرفته است. در نتیجه، او هرگز در تحسین کسانی که در اکوسیستم خلاق او وجود دارند و در تمایلش برای آوردن افراد جدید به معارضه کوتاهی نمی کند. در صحبت با او، واضح است که پروژه هنری Dreselhuis، و زندگی به طور کلی، توسط فداکاری شدید و در عین حال فروتنانه به اطرافیانش لنگر انداخته است.
“من واقعا دوست دارم مردم را دور هم جمع کنم و می توانم به نوعی در آن ناپدید شوم، و این خیلی به من و کار برای یک چیز مربوط نمی شود. مثل این است که همه ما اینجا فقط یک تیم هستیم.”
گذراندن آن در سراسر جهان به عنوان یک هنرمند انفرادی گاهی اوقات با آخرین حیوان باقی مانده از یک گونه تقریباً منقرض شده قابل مقایسه است: شما در نوع خود بی نظیر هستید و هیچ کس هرگز اجازه نمی دهد که این گونه زندگی کنید. وظیفه سیزیفی ساختن بر دستاوردهای گذشته شما بسیار زیاد است و بسیاری از هنرمندان را با شخصی که دیروز بودند در تضاد قرار می دهد. برای خودت تبدیل به یک مونولیت می شوی. “پیگیری حرفه ای به عنوان یک هنرمند بسیار منزوی و بسیار منزوی است، فقط برای فکر کردن، […] درسلهویس اذعان می‌کند که تصویر شما و شما به‌عنوان یک برند، بسیار خسته‌کننده است که فکر کنید هر کاری که در حرفه‌تان انجام می‌دهید، پله‌ای برای چیز دیگری است. […] زیرا هیچ لحظه ای در آن رضایت وجود ندارد.
Dresselhuis ادعا می کند که عمداً به جای تلاش برای دور زدن آنها از طریق یک الگوریتم، نقص ها و لحظات سکون را پشت سر می گذارد: “من اینجا هستم تا به شما نشان دهم که من فردی به شکل خودم هستم.”
به طور خلاصه، انسانیت توانایی ما در برقراری ارتباط، دوست داشتن و ایجاد و هماهنگی با این چیزها است.
* * *
آهنگ Leave The Music از طریق چالشی که Dreselhuis برای خودش در نوامبر گذشته تنظیم کرد به وجود آمد، جایی که او برای هر روز از ماه آهنگی نوشت و آنها را به صورت آنلاین به اشتراک گذاشت، صرف نظر از اینکه چقدر احساس “خوب” یا “تمام” داشتند.
او می افزاید: «تمام این چالش و تمرین بسیار خوب و انسانی بود. او می‌گوید: «به سمتی از خلاقیت متمایل شوید که در آن تصویر هنری خود را آماده نمی‌کنید و فقط می‌گویید: «من هر روز چیزی پست میکنم، چیزی که نوشته‌ام و ممکن است بهترین چیزی نباشد که تا به حال نوشته‌ام».
این آهنگ خاص ناشی از احساس سرخوردگی عمیق نسبت به دنیایی است که به طور فزاینده ای آلوده به هوش مصنوعی است که پس از شنیدن خبر رسیدن چندین آهنگ هوش مصنوعی به نمودارهای بیلبورد به ثمر رسید.
Dresselhuis به چالش می کشد: “من به هیچ اثری که توسط Suno AI ساخته شده است اعتماد ندارم و متقاعد نشده ام.” «سکویی که هرگز تجربه خوانندگی در گروه کر را نداشته است. کسی که هرگز برای اولین بار به یک میکروفن باز نرفته است و صدایش هرگز تزلزل نکرده است، کسی که هرگز در اتاقش ننشسته و آهنگ هایی که از نظر عینی خیلی خوب نیستند بنویسد و امیدوار است که روزی پدر و مادرشان به آنها اجازه دهند یک کانال یوتیوب داشته باشند و سپس بتوانند آهنگ های خود را آپلود کنند. این موسیقی است. این هنر است. این داستان پشت همه این افراد است.”
Dresselhuis ناامید شده به اطراف بلوک سفر کرد و برای نوشتن این آهنگ بازگشت. هنگامی که او اولین آهنگ را از طریق رسانه های اجتماعی پخش کرد، برخی از طرفداران همتای استودیویی او را یک تصنیف غمگین پیانو تصور کردند، اما Dresselhuis انرژی متفاوتی در ذهن داشت. او از دوستانش خواست که آهنگ را به سبک جم-باند زنده ضبط کنند و به جای تسلیم شدن به آینده ای تاریک، جای امیدواری بگیرند.
فرآیند ضبط زنده که مطابق با اخلاق آهنگ ایجاد شده است، جایی برای رفع نقص صوتی باقی نمی گذارد. من مشکلات زیادی با کمال گرایی دارم، همانطور که خوانندگان اغلب هنگام ضبط و زمانی که شما در حال ضبط زنده با یک درامر و یک نوازنده گیتار هستید این کار را انجام می دهند. […]درسلهویس اذعان می‌کند، به دلیل نقش اصلی، کوک کردن آوازتان واقعاً سخت است. “زمان خوبی بود که بهانه نیاوردم، بگذار همان چیزی باشد که بود.”
سردرگمی در لحظه‌های مکث و ناامیدی که در طول فرآیند خلاقیت و بازگشت به جامعه رخ می‌دهد، شکل مخالف Dresselhuis در برابر «نیاز» مبتنی بر هوش مصنوعی برای فوریت و گردش سریع محصول است.
“این یک چیز ذاتی سرکش است، به خصوص اکنون که ما با این ایده تغذیه شده ایم که هیچ کس دیگر نمی خواهد خلق کند و ایجاد آن دشوار است. […]. باور کورکورانه امری سرکش است [creation] این مهم است و در مقیاس فردی مهم است. Dresselhuis ادعا می کند.
این امری سرکش است که کورکورانه باور داشته باشیم که خلقت مهم است و این امر در مقیاس فردی اهمیت دارد.
* * *
لفاظی در مورد ابزارهای هوش مصنوعی در حال حاضر این است که آنها چیزی هستند که ما به زودی به آن نیاز خواهیم داشت. چیزی که در آینده نزدیک نمی توانیم بدون آن زندگی کنیم.
یا سوار موج میشی یا غرق میشی. اما Dresselhuis می پرسد: آیا ما واقعاً به هوش مصنوعی نیاز داریم یا اینطور بود؟ تحمیل شده است روی ما؟ بهره وری برای بهره وری چه کاربردی دارد؟ به هر حال، زندگی بدون هیچ اصطکاک واقعاً «زندگی» نیست، اینطور است؟
فرار از کسالت زندگی روزمره را می‌توان به روش‌هایی یافت که شامل فشار دادن هوش مصنوعی مولد با سوالاتی نمی‌شود که آب را از جهان تخلیه می‌کند، که وضعیت نظارتی قدرتمند را تقویت نمی‌کند یا فناوری دفاعی را که برای کشتن افراد بی‌گناه هر روز استفاده می‌شود، ارتقا نمی‌دهد. در عوض می‌توان درخواست‌ها و نیاز ما به کمک را به اطرافیانمان، افرادی که نه تنها هستند، موکول کرد توانا برای کمک به ما، اما چه کسی صادقانه من می خواهم برای کمک به ما
Dresselhuis می افزاید: “من فکر می کنم اگر زندگی ما آسان و کامل بود.” ما به این قدرت‌های خارق‌العاده، غیرقابل توضیح و جادویی نیاز نخواهیم داشت، و نیازی به عشق و ارتباط نخواهیم داشت.»
او استدلال می‌کند که مبارزه با بی‌حسی فکری و اجتماعی که جامعه را در نتیجه تسلط هوش مصنوعی آزار می‌دهد «به کاربران و افرادی که ترجیح می‌دهند استفاده نکنند برمی‌گردد. [AI]و این مهم ترین چیزی است که باید به آن فکر کنیم وقتی این همه عذاب را احساس می کنیم. در واقع، این در توان ماست.»
با همکاری و احترام به هر مرحله از فرآیند خلاقیت، Leave The Music یک قصیده برای خلقت به خاطر خلقت و یک فراخوان قدرتمند برای اقدام است.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد Marie Dresselhuis و مفهوم سازی “Leave The Music”، همراه با رابطه او با مبارزه و ستایش همه چیزهای پاییزی، به خواندن زیر ادامه دهید.
— —
:: جریان/خرید موسیقی را رها کنید اینجا ::
:: تماس ماری درسلهویس اینجا ::
——
جریان: “ترک موسیقی” – Marie Dresselhuis
https://www.youtube.com/watch?v=oI84S3HwxFE
گفتگو با مری درسلهویس
مجله اتوود: در دنیای شما چه اتفاقی می افتد؟ کارها بدون نورویروس چگونه است؟
ماری درسلهویس: من خیلی خوب هستم. من یک هفته دیگر با Tiny Habits به تور می روم و احساس بسیار خوبی نسبت به خودم دارم. من در این تابستان و پاییز زمان بسیار خوبی را سپری کردم و دوباره با بازی به خاطر خود بازی ارتباط برقرار کردم. این آخرین توری که در بهار انجام دادم، به نوعی وارد شیار بازی و آواز خواندن می‌شوید، زیرا می‌دانید که برای دیگران آواز خواهید خواند. خوب بود که دوباره با بخشی از من که عاشق بازی کردن است ارتباط برقرار کنم. و این اتفاق می افتد که من قرار است هر شب جلوی یک دسته از مردم بازی کنم. اما من برای دیدار با تیم فوق العاده، فوق العاده هیجان زده و بسیار هیجان زده هستم. من همچنین یکی از طرفداران بزرگ عادت های کوچک هستم، بنابراین احساس می کنم در یک مسابقه طرفداران برنده شده ام. ما فقط قرار است هر شب با گوش دادن به آنها سرگرم شویم. امروز خسته ام اما هیجان زده ام.
اوه، این شگفت انگیز است. من فکر می کنم این قرار است بسیار خاص باشد. این یک ترکیب عالی از همه شما با هم است. من فکر می کنم همه شما در یک دنیای نیت و مراقبت زندگی می کنید. این نمایش ها خیلی خیلی خاص خواهند بود.
ماری درسلهویس: آره، ساختن مجموعه ای حول آخرین آلبومی که آنها منتشر کردند، سرگرم کننده بود، که از نظر انرژی با چیزی که من منتشر کردم کاملاً متفاوت است. تجسم مجدد و تجسم مجدد آهنگ های مختلف بسیار سرگرم کننده بود – نه اینکه انرژی من را کاملاً تغییر دهم – زیرا می دانم که از من خواسته شده است زیرا ماری هستم و نه شخص دیگری. اما این یک بخش واقعا سرگرم کننده از افتتاحیه، آماده کردن مجموعه ها برای بازکن های مختلف است. آن را هیجان انگیز نگه می دارد.
این را دوست دارم این باید بسیار چالش برانگیز باشد که مطالب موجود خود را دوباره کار کنید – نه برای پاسخگویی به مخاطبان دیگران، بلکه بیشتر برای رسیدن به آنها و واقعاً طنین انداز.
ماری درسلهویس: من صرفا در خدمت عمل آنها هستم. من آنجا هستم تا موسیقی بسازم. اما در نهایت به من مربوط نیست. در یک مفهوم گسترده تر، فقط به موسیقی و حضور همه ما مربوط می شود، نه لزوماً افراد. من به نوعی به عملکردم فکر می کنم. اما به خصوص در این مورد به عنوان بازکننده، وظیفه من این است که با احترام کمی فراموش شدنی باشم و به شیوه ای محترمانه. امیدوارم مردم بگویند، “اوه، من از اجرای آن بازکننده الهام گرفته ام” – اما من فقط می خواهم به کار آنها احترام بگذارم. بهترین کاری که می توانم انجام دهم این است که فقط خودم باشم و کاورهایی بخوانم که با من طنین انداز شود. واقعاً فوق‌العاده خواهد بود، من برای تجلیل از آنها هیجان‌زده هستم. فکر می کنم بتوانم کار خوبی انجام دهم.
از چیزی که در مورد فراموشکار بودن گفتی خوشم می آید. من فکر میکنم این روشی است که بیان آن کم‌کم‌ترین است. یه مدت بهش فکر میکنم
ماری درسلهویس: این به نوعی سفر خود من بود که در نمایش ها مورد توجه قرار گرفتم. من بر اضطراب زیادی در مورد عملکرد و درک خود غلبه می کنم. یادآوری اینکه لازم نیست برای تأثیرگذار بودن یا متقاعد کردن مردم به اینکه ارزش فکر کردن در موردشان را دارم یا برای متقاعد کردن مردم که خوب هستم، برنامه‌هایی اجرا کنم، بسیار آزاد و مفید بود. اگر معلوم شود که این یک محصول جانبی است، عالی است، اما این لزوماً بخش تأثیرگذار نیست. اما اگر مردم واقعاً به موسیقی من به عنوان یک محصول جانبی فکر می کنند، امیدوارم آنها این واقعیت را که من احساس می کنم بسیار گرم و با چیزی که می نوازم ارتباط دارم را از بین ببرند. چون من فقط آنجا هستم و آن را دوست دارم. و این بسیار بسیار مهیج بود که بدانم بله، فشار وجود دارد که کار خوبی به عنوان بازکننده انجام دهم تا مردم احساس آرامش کنند و ناراحت نباشند، اما من فقط می توانم حاضر شوم و از بازی لذت ببرم. این بهترین کاری است که می توانم در پایان روز انجام دهم.
صنعت این مفهوم «هنرمند» بودن و همیشه خود را به عنوان این «هنرمند» معرفی می‌کند. تقریباً باید تا پایه ای که خود را روی آن گذاشته اید، زندگی کنید. بنابراین فکر میکنم در پایان روز واقعاً زیباست که با حس ذاتی تمایل به ساختن موسیقی ارتباط برقرار کرده و آن را با مردم به اشتراک بگذاریم. شخصیت در خط مقدم این – یا بت سازی من حدس می‌زنم شخصیت آنقدر در خط مقدم موسیقی امروز است که ظاهر شدن و گفتن “هی، من هم مثل شما هستم، فقط من روی صحنه هستم و برای شما موسیقی می‌نوازم.”
ماری درسلهویس: بله من احساس آرامش می کنم زیرا فکر می کنم احتمالاً در مسیر “ستاره پاپ” نیستم و این برای من کاملاً خوب است. مطمئناً زمان زیادی طول کشید تا به جایی برسم که در آن احساس راحتی کنم که با کاری که اکنون انجام می دهم احساس رضایت کنم. من عاشق تدریس و میزبانی رویدادها و نوشتن آهنگ ها و ضبط موسیقی و اجرای برنامه های خانگی کوچکتر هستم بدون اینکه به هیچ وجه به آن چیزها به عنوان سنگ پله فکر کنم زیرا فکر کردن به اینکه هر کاری که در حرفه خود انجام می دهید پله ای برای چیز دیگری است می تواند بسیار خسته کننده باشد. همه چیز در حرفه شما چیزی است که 10 سال دیگر به گذشته نگاه خواهید کرد و خواهید گفت: “آره، قبلاً این کار را می کردم، اکنون اینجا هستم.”
این یک روش طاقت فرسا و غیر واقعی برای تفکر در مورد چیزها است، زیرا هیچ رضایتی در آن وجود ندارد. بزرگترین سفر برای من این است که اکنون تعهداتم را انجام دهم و بهترین کاری را که می توانم به آنها بدهم و احساس نکنم که دارم از دست می دهم زیرا هنوز برنامه ها را به فروش نرفته ام.
این خیلی زیبا و عاقلانه است. من فکر می کنم چیزی که همیشه در مورد شما و نحوه نشان دادن خودت تحسین کرده ام، تاکیدی است که بر اجتماع و این فضاهای ارگانیک می کنی. شما همیشه در آن حالتی هستید که مردم را نشاط می بخشید، چه یک نوازنده دیگر، یک دوست یا هدفی که واقعاً به آن اعتقاد دارید. این ایده از اجتماع و داشتن آن دهکده برای تکیه کردن، در هنر امروز بسیار قدرتمند و ضروری است. جامعه چه نقشی در زندگی و شغل شما دارد؟
ماری درسلهویس: این قطعاً یادآوری بسیار خوبی است که او از من خیلی بزرگتر است. من به این نقطه برمی گردم و به یاد می آورم که در این زمینه بسیار بزرگتر از آنچه که معمولاً فکر می کنم وجود دارم. دنبال کردن حرفه ای به عنوان یک هنرمند بسیار منزوی و بسیار منزوی است، فقط به فکر کردن، همانطور که گفتید، تصویر خود و شما به عنوان یک برند و اینکه چگونه شما و تصویر شما را تحت فشار قرار می دهیم، فکر کنید، بله، بله، بله.
همچنین به مسائل خود من با درک و جلب توجه من مرتبط است. من ترجیح می‌دهم در حین ساخت موسیقی با جامعه همزیستی کنم، به‌ویژه به این دلیل که این هسته، قلب موسیقی برای من بود، و مطمئنم برای افراد زیادی. فقط سعی می کنم به یاد بیاورم، قلب موسیقی برای من در بزرگ شدن آواز خواندن با افراد دیگر بود.
من در کلیسا بزرگ شدم، بنابراین اولین مواجهه من با موسیقی آواز خواندن با افراد دیگر و همچنین آواز خواندن به عنوان نوعی عبادت و آواز خواندن به عنوان نوعی تشخیص این بود که همه ما با صدای خود در چیزی بسیار بزرگتر مشارکت می کنیم و موسیقی و هنر این محصول یا چیز بسیار قابل تعریف نیست. این فرآیند گرد هم آوردن مردم و جا افتادن همه در زندگی یکدیگر است. و بسیار بسیار مرتبط و بسیار بسیار طبیعی است.
فکر میکنم به جامعه می‌پیوندم زیرا به نوعی به آن هدف و معنا می‌دهد، زیرا اگر فقط برای من باشد از ساختن موسیقی دست می‌کشم.
به طور کامل. بله، باید به نحوی در خارج از شما وجود داشته باشد. فکر میکنم واقعاً سخت است که در «من، من، من» همه آنها گیر بیفتیم، همانطور که شما گفتید. شما کار خوبی انجام می دهید که دائماً افراد دیگر را در کار خود دخالت می دهید و می خواهید به افراد تکیه کنید و کمک بخواهید. من فکر میکنم واقعاً درک این موضوع و درک این موضوع که شما را بر روی شانه‌های دیگران بالا می‌برند، در این عصر و عصر واقعاً معنادار و قدرتمند است.
ماری درسلهویس: بله من واقعاً از جذب مخاطبم به عنوان بخشی از سفر هنری لذت می برم. استخدام طراحان و افراد خلاق و افراد برای همکاری با شما و کمک به بازاریابی و یافتن آن افراد از طرفداران یا مخاطبان شما یا افرادی که شما را آنلاین پیدا می کنند بسیار عالی است – زیرا مردم می خواهند بیشتر درگیر این موضوع باشند.
قطعاً یک خط باریک با روابط فرا اجتماعی وجود دارد. اما احساس میکنم که خط بسیار سختی گذاشته‌ام. در هر صورت، احساس میکنم هر گونه امکان روابط فرااجتماعی را از بین میبرد، زیرا فقط همه ما با هم و با هم کار می‌کنیم و سپس با من به عنوان یک شخص و من با آنها به عنوان یک شخص ارتباط برقرار می‌کنیم.
فقط این رابطه هنرمند و هوادار نیست. چیزی که واقعاً من را هیجان زده می‌کند و مرا ادامه می‌دهد و باعث می‌شود موسیقی بسازم و آن را در مقیاس صنعتی دنبال کنم، حدس می‌زنم می‌خواهم به مردم فرصت‌هایی بدهم و مراقب و عمدی بودن در مورد اینکه چه کسی به فرصت‌ها دسترسی دارد.
افراد زیادی در بین مخاطبان یا طرفداران هر فرد هستند که عاشق موسیقی هستند و عاشق ایجاد یا عاشق تجارت موسیقی هستند و به دنبال راهی برای ورود به آن هستند. و پیدا کردن راهی وقتی که تجربه ای ندارید بسیار سخت است. من واقعاً دوست دارم مردم را دور هم جمع کنم، و از این طریق می توانم کمی ناپدید شوم، و این کمتر به من و کار برای آن یک چیز مربوط می شود. انگار اینجا همه ما فقط یک تیم هستیم.
احساس خوبی است که دیگران را در چیزی سهیم کنید. این در واقع کاملاً با “ترک موسیقی” و کل اخلاق آهنگ مطابقت دارد. من دوست دارم در مورد آهنگ و الهام بخش آهنگ بشنوم.
ماری درسلهویس: من آن را به عنوان بخشی از چالشی که در نوامبر گذشته انجام دادم نوشتم و هر روز یک آهنگ می نوشتم. تمام آن چالش و تمرین بسیار خوب و انسانی بود، به سمتی از خلاقیت متمایل می‌شوید که در آن تصویر هنری خود را آماده نمی‌کنید، بلکه فقط می‌گویید “من هر روز چیزی پست میکنم، چیزی که نوشته‌ام و ممکن است بهترین چیزی نباشد که تا به حال نوشته‌ام.” احتمالاً بهترین نخواهد بود، اما من اینجا هستم تا به شما نشان دهم که من فردی به شکل خودم هستم.”
این چیزی است که واقعاً فضای آنلاین زیادی ندارد. اگر چیزی به‌صورت آنلاین تنظیم نشده باشد، برای الگوریتم اعتبار ندارد، که به نوبه خود باعث می‌شود افراد احساس کنند که می‌توانند به صورت عمومی تلاش کنند و بنابراین به صورت خصوصی در زندگی خود تلاش کنند، سخت‌تر می‌شود. و این یک چالش بزرگ بود.
این آهنگی بود که من به عنوان بخشی از آن نوشتم. در همان زمان بود که تعدادی از هنرمندان هوش مصنوعی در نمودارهای بیلبورد حضور داشتند. و من اینطور گفتم: “اوه، جالب است، باشه. تاریک.
گوشیم را زمین گذاشتم و درست مثل “چته؟” – و آهنگ را در پاسخ به آن نوشت. به یاد می‌آورم که مردم ایده‌هایی در مورد تولید داشتند، همانطور که مردم آنلاین معمولاً انجام می‌دهند، در مورد رشته‌ها و اینکه چگونه آن نوعی تصنیف است صحبت می‌کردند. قطعاً دنیایی وجود دارد که در آن چنین بود، اما من می‌خواستم شبیه یک جلسه جم باشد و نه شبیه این محصول خوش‌کوک، زیرا این هنر و موسیقی نیست.
ایده موسیقی به عنوان چیزی که می‌توانید در زمان یا مکان تعریف کنید، ایده‌آل غربی برای تفکر درباره هنر است. زبان‌های بومی زیادی وجود دارند که حتی کلماتی برای موسیقی ندارند، زیرا بخشی از این فرآیند همیشه در حال گسترش است. می‌خواستم احساس کنم دارم یک پارازیت را می‌گیرم – که همینطور هم شد – من و دوستانم همگی در یک اتاق بودیم.
من با کمال گرایی مشکل زیادی دارم، همانطور که خوانندگان اغلب با صداهای ضبط شده انجام می دهند، و زمانی که شما در حال ضبط زنده با یک درامر و یک نوازنده گیتار و لا لا لا هستید، واقعاً به سختی می توانید صدای خود را به دلیل لید به درستی انجام دهید. این زمان خوبی برای بهانه نیاوردن بود. فقط بگذار همان چیزی باشد که بود سپس چیزهایی را در اطراف آن اضافه کردیم.
این فقط چیزی است که هوش مصنوعی از آن خارج می شود – هوش مصنوعی Suno و همه این پلتفرم ها موسیقی را به عنوان این محصول واحد می دانند. این به سادگی در تعریف اشتباه است. این هنر نیست و شما نمی توانید بدون داشتن داستانی در پشت آن و بدون داشتن قوس پشت آن هنر داشته باشید.
من هیچ اثری که توسط Suno AI ایجاد شده است را باور نمی کنم یا قانع نمی شوم. سکویی که هرگز تجربه خوانندگی در گروه کر را نداشته است. کسانی که برای اولین بار هرگز سراغ میکروفن باز نرفتند و صدایشان لرزید، که هرگز در اتاقشان ننشستند و آهنگ هایی نوشتند که از نظر عینی خیلی خوب نبودند و امیدوار بودند که روزی پدر و مادرشان به آنها اجازه دهند یک کانال یوتیوب داشته باشند و سپس بتوانند آهنگ هایشان را آپلود کنند. همین است موسیقی چیست
این هنر است. این داستان پشت همه این افراد است. و این پلتفرم ها بلافاصله اشتباه می کنند.
و همچنین اشتباه می‌کنند که انسان‌ها با چیزهای سخت مخالف هستند، و ایده‌آل انسان مدرن این است که تک تک اجزای وجودمان را منطقی کند، به همین دلیل است که ما با این موج هوش مصنوعی، احساس می‌کنیم که گونه‌های ما کمی در حال انقراض است. ما در مورد انقراض دسته جمعی صحبت می کنیم – روبات ها، آنها وارد کدهای هسته ای می شوند که همه ما قرار است آنها را منفجر کنیم و سپس ناپدید می شویم – اما اگر به این فکر کنیم که چگونه به آن اجازه می دهیم در توانایی ما برای تفکر انتقادی و خلاقانه و توانایی ما برای اتصال نفوذ کند، در حال حاضر در مقیاس کوچک اتفاق می افتد. این برای من خیلی ناراحت کننده است. موسیقی بهترین راهی است که می دانم چگونه در حالی که نگران آن هستم، سالم بمانم.
این بهترین راهی است که می‌دانم چگونه می‌توانم به جهان امیدوار باشم، زیرا خلق کردن آن یک چیز سرکشی ذاتی است، به‌ویژه اکنون که این ایده به ما خورده است که هیچ‌کس دیگر نمی‌خواهد خلق کند و ایجاد آن سخت است – و بنابراین هیچ‌کس واقعاً نمی‌خواهد آن را انجام دهد. این یک چیز سرکش است که کورکورانه باور کنیم که در مقیاس فردی مهم است و اهمیت دارد.
من فکر میکنم شیوه شکل‌گیری هوش مصنوعی در حال حاضر بسیار به بهینه‌سازی و از بین بردن مشکلات زندگی روزمره مربوط می‌شود. مردم واقعاً اجازه می دهند که آنها را از انسانیت تجربه مبارزه پنهان کند و اینکه چگونه مبارزه واقعاً ما را آگاه می کند و ما را انسان می کند. این در این موسیقی هوش مصنوعی “کاملاً ساخته شده” منعکس نمی شود. من حدس می زنم که متاسفانه به مردم می رسد. هنگامی که با مشکلاتی مواجه می‌شوید و شاید با انتخاب‌های نویسنده یا شغلی که موقتاً شما را در مسیر خود متوقف می‌کند، چگونه در اطراف آنها حرکت می‌کنید و از آنها به‌عنوان بلوک‌های سازنده به‌جای چیزی که باید اجتناب کنید، استفاده می‌کنید؟ مبارزه کجا به ما کمک می کند در حالی که مردم برای خلق تلاش می کنند؟
فکر می کنم اگر زندگی ما آسان و بی نقص بود، به این قدرت های شگفت انگیز، غیرقابل توضیح و جادویی خلاقیت و عشق و ارتباط نیاز نداشتیم. برای من، به طور خلاصه، انسانیت توانایی ما برای اتصال و عشق و ایجاد و هماهنگی با این چیزها است. این همه صحبت های عجیب و غریب در مورد “چرا ما به رنج نیاز داریم؟” من نمی دانم اینها پاسخ هایی نیستند که من دارم.
فکر نمی‌کنم کسی واقعاً پاسخ‌ها را داشته باشد، اما واقعیت این است که آنها پاسخ‌ها را دارند است رنج، فقط چیزی است که وجود دارد. اما اتفاقاً همان چیزی است که می تواند ما را بیشتر به هم متصل کند و بیشترین اجازه را به خلاقیت ما می دهد.
مبارزه و شک فقط به من یادآوری می کند که من یک انسان هستم. این به من یادآوری می کند که به جامعه نیاز دارم. این به من یادآوری می کند که باید با پارک محلی خود ارتباط برقرار کنم و باید با خلاقیت خود ارتباط برقرار کنم.
مبارزه کار بسیار خوبی انجام می دهد و به من یادآوری می کند که من نمی توانم این کار را به تنهایی انجام دهم. زمانی که سعی می کنید تمام مشکلات خود را حل کنید منزوی است زیرا در این صورت از تکیه بر چیزهایی که ما را انسان می کنند دست نمی کشید. حتی به شستن ظرف ها.
روز قبل با پدرم در موردش صحبت کردم. او عادت داشت وقتی که او بزرگ می‌شد، درباره زمانی که خانواده‌اش شام را تمام می‌کنند صحبت می‌کرد. لحظه ای قبل از شستن ظرف ها بود.
زمانی بود که همه به هم بپیوندند و در مورد هفته صحبت کنند، در مورد شام صحبت کنند، در مورد برنامه های بقیه هفته صحبت کنند، همانطور که همه می شستند و همه نقش خود را در شستن ظرف ها داشتند. ایده کارآمدتر کردن زندگی‌مان در این کارهای کوچک با نیت خوب است تا زمانی که به نقطه‌ای برسید که ما واقعاً فقط سعی می‌کنیم چیزهایی را که گفته‌اید می‌خواهید جایگزین کنید، برون سپاری کنیم تا بتوانیم زمانی برای انجام آن کارها داشته باشیم، اگر منطقی باشد. من مطمئن هستم که همه اینها به عنوان “بیایید کار را آسان کنیم تا بتوانید با خانواده خود ارتباط برقرار کنید و بتوانید با خلاقیت ارتباط برقرار کنید” تبلیغ شده است.
واضح است که این یا هرگز رویا نبود، یا بدون خودتنظیمی و تنظیم انبوه به سادگی از بین رفت. اکنون سام آلتمن می‌گوید: «تقویم بچه‌هایتان را در هر برنامه‌ای قرار دهید، سپس آن را برای شما تف می‌دهد و شما را با صحبت کردن با بچه‌هایتان جایگزین می‌کند». و بدیهی است که افرادی که هنر، موسیقی، مقاله می آفرینند – هر چه باشد – آن را برون سپاری می کنند. چیزهایی که باید برایشان وقت بیشتری داشته باشیم چون ماشین ظرفشویی داریم و مجبور نیستیم لباس هایمان را با دست بشوییم.
من اخیراً با این کتاب مقدس روبرو شدم، دقیقاً نمی توانم به خاطر بیاورم که از کجا بود، اما این ایده این بود که سؤال کمتر “چگونه می توانم زندگی خود را سخت تر کنم” و بیشتر “چه بخش هایی از زندگی من آنقدر آسان شده است که دیگر برایم مهم نیست؟” این چیزی است که من سعی می کنم هر روز به آن فکر کنم. چه بخش‌هایی از روزم را ترسیم و برنامه‌ریزی کرده‌ام که سعی میکنم با آنها کارآمدتر باشم، فقط به خاطر کارآمدی، تا به نقطه دیگری برسم که بتوانم کارآمدتر باشم.
مثل این است که «اوه، بیایید یک غذای سریع بخوریم تا بتوانم زمان بیشتری برای انجام این کار داشته باشم. و سپس این کار را سریع‌تر انجام خواهم داد.» و سپس روز به پایان می‌رسد و من می‌دانم که چقدر هیجان‌زده بودم و چقدر به کاری که انجام می‌دادم متصل بودم؟
من همه این چیزها را می گویم، و همچنین بسیار امیدوار هستم، حداقل در بزرگترین حوزه هایی که می توانم در آن حضور داشته باشم، با دیدن بازگشت واقعاً چشمگیر و تمایل در نسل ما برای انجام دوباره کارها و داشتن سرگرمی ها و آگاهی در مورد زمان صفحه نمایش و استفاده از دستگاه.
امیدوارم این همان کاری باشد که به انجام آن ادامه خواهیم داد. امیدوارم همچنان بر ناکارآمدی پافشاری کنیم زیرا انسانیت ما را تقویت می کند. ما باید در نحوه غم و اندوه، درمان و کار خود بی تأثیر باشیم تا بتوانیم به یکدیگر تکیه کنیم. و داشتن فضا و نیاز به ایجاد.
من فکر میکنم نکته‌ای که اشاره کردید در مورد اینکه نسل ما نسبت به زمانی که صرف می‌کنیم و نوع عادات ناسالم ما در مورد فناوری و بهینه‌سازی را می‌شناسد، آگاه‌تر است، برای شما بسیار خوب است زیرا بسیاری از این صحبت‌ها در مورد هوش مصنوعی مستلزم نابودی است. اما بسیار مهم است که به یاد داشته باشیم که این حس انسانیت را حفظ کنیم. و حتی اگر این آینده فناوری عجیب و غریب به نوعی نزدیک است و همچنین اینجاست یا هر چیز دیگری، بسیار مهم است که آن یادآوری دائمی را داشته باشیم که ما همچنان می‌توانیم خلاقیت را تمرین کنیم و زندگی در لحظات ناخوشایند را تمرین کنیم و واقعاً اجازه دهیم به جای اینکه طعمه این ایده اجتناب‌ناپذیر شویم، کنارمان بنشیند. من فکر می کنم این واقعا در این آهنگ دیده می شود. انرژی بسیار قابل لمسی در این آهنگ وجود دارد. من فکر میکنم شما دقیقاً همان کاری را انجام داده‌اید که گفته‌اید با آن برنامه‌ریزی کرده‌اید، و فکر میکنم این کار از راه‌هایی که به آنها نیاز دارند به دست مردم می‌رسد.
ماری درسلهویس: من از این فکر قدردانی می کنم. واضح است که رویارویی با این تهدید آشکار بسیار غیرممکن به نظر می رسد اگر آن را به عنوان یک چیز بزرگ و بزرگ در نظر بگیریم که ما را تحت تأثیر قرار می دهد و در مقطعی ما را تحت تأثیر قرار می دهد. فکر کردن به آن می‌تواند وحشتناک باشد، اما تشخیص اینکه در واقع قدرت را در مقیاسی خرد به دست می‌آورد و بنابراین اقدامات ما به‌عنوان افراد در این سیستم بزرگتر خرد است و بنابراین ما بر آن کنترل داریم، بسیار رهایی بخش است. همه چیز به کاربران و افرادی برمی‌گردد که تصمیم می‌گیرند از آن استفاده نکنند، و این مهم‌ترین چیزی است که باید به آن فکر کنیم وقتی این همه عذاب را در مورد آن احساس می‌کنیم. در واقع در توان ماست. از این گذشته، مردم واقعاً نمی خواهند به موسیقی هوش مصنوعی گوش دهند. مردم این کار را فقط به این دلیل انجام می دهند که متوجه نیستند و ابزار لازم برای تشخیص موسیقی هوش مصنوعی را ندارند. من واقعاً به خوبی در مردم اعتقاد دارم و اینکه مردم می خواهند تلاش کنند. گاهی اوقات افرادی در موقعیت هایی هستند که واقعاً امیدم را از بین می برد، اما من واقعاً می خواهم باور کنم و کورکورانه باید باور کنم که مردم می خواهند انسانیت ما را در آغوش بگیرند و به آن چنگ بزنند. این به ما بستگی دارد. این به معنای واقعی کلمه در اختیار ماست.
کلا بله بسیار مهم است که به یاد داشته باشید. ما می‌توانیم با همه اخبار مربوط به درخواست کودکان از ChatGPT برای مشاوره درمانی یا چیزهای وحشتناکی که شرکت‌های دفاعی برای آنها از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند گرفتار شویم، اما همیشه خوب است به یاد داشته باشیم که می‌توانیم اقدامی انجام دهیم – همانطور که گفتید قدرت در درون ماست. این طراوت است و همیشه پاسخی است که در انجام این مکالمات نهفته است و اینکه چرا اینقدر مهم است که فقط اینگونه نباشید: «هی بچه ها، این اجتناب ناپذیر است.
ماری درسلهویس: اجتناب ناپذیر نیست. برای مدت طولانی بدون استفاده از Chat GPT با هم کنار آمدیم. ما خوب می شویم فقط باید کمی ناراحتی را انتخاب کنید.
چه لذتی است ناراحتی! چه موهبتی است که در دنیایی که بسیاری در آن در حال مبارزه هستند، ناراحت باشیم.
ماری درسلهویس: بله، بله، این هم چیز بزرگی است.
خیلی چیزهای بزرگ خیلی چیزهای بزرگ زمانی که یک روزنامه نگار جوان بودم، همیشه مصاحبه هایم را با سؤالات بسیار گستاخانه به پایان می رساندم و یکی از موارد مورد علاقه ام این بود که «اخیراً چه چیزی تو را خوشحال می کند؟» این می تواند هر چیزی در جهان باشد، حتی مرتبط با موسیقی. فقط هر چیزی که در اتر این دنیای بزرگ، وحشتناک و خارق العاده وجود دارد.
ماری درسلهویس: اوه، چیزهای زیادی وجود دارد. خوب است که به آن فکر کنی، زیرا متوجه می شوی که در واقع چیزهای زیادی وجود دارد که من را خوشحال می کند. اوه، در واقع چیزهای زیادی وجود دارد.
من فقط پاییز را خیلی دوست دارم. من امسال بیشتر متوجه فصل انتقال شدم که در آن برگ‌ها نیمه سبز، نیمی قرمز و/یا نیمی نارنجی هستند. تماشای آن بسیار هیجان انگیز است. قطعاً بخش‌هایی از من وجود دارند که می‌گویند: “اوه، این خیلی درست است. این مانند انتقال انسان است، و همه ما فقط همین چیزها هستیم.” ما کاملاً می توانیم با آن ارتباط برقرار کنیم، اما به نظر بسیار خوب نیز می رسد. تضاد قرمز و سبز، آنها فقط می سوزند. من همچنین دوست دارم برگ ها را جمع آوری کنم و سپس آنها را برای دوستان پست کنم مانند “از برگ من به مال تو می رود” و سپس شاید برخی از افراد برگ ها را پست کنند. بله، درختان. درختان همیشه شادی بزرگی هستند.
من ایده ارسال برگه برای مردم را دوست دارم. سال گذشته داشتم در پارک مرکزی قدم می زدم که تلفنم خراب شد و فقط داشتم برگ ها را جمع می کردم و از آنها برای تزئین در خانه ام استفاده می کردم.
ماری درسلهویس: قطعاً، بدون تلفن راه می رود، خیلی به آنها وسواس دارد. آنها برای من شادی زیادی به ارمغان می آورند. سپس همه را دیوانه می کنید و سگ ها را نوازش می کنید.
آن را دوست دارم حضور در آن لذت بخش است.
ماری درسلهویس: بله، ما هم می توانیم آن را انتخاب کنیم. خوب، این روزها چه چیزی شما را خوشحال می کند؟ همین است مال من آخرین سوال
اوه، خیلی ممنون چه مصاحبه کننده فوق العاده ای هستی بذار فکر کنم اوم، من واقعاً عاشق یک پتوی گرم هستم. صادقانه بگویم، آپارتمان من یک ساختمان کاملا قدیمی و قبل از جنگ است. بنابراین، آنها به میل خود تصمیم می گیرند که چه زمانی رادیاتورها را روشن کنند. پتویی هست که مامانم برایم درست کرده و عکس بزرگی از یکی از گربه هایم روی آن است. این یک رستگاری است، صادقانه. این یک پتو یا چیز دیگری نیست. این فقط یک پتوی معمولی است. اما میدونی چیه؟ این کامل است.
ماری درسلهویس: این فوق العاده است. من یک بالش از سگ مرحومم دارم. ما باید حیوانات خانگی خود را بیشتر روی تشک چاپ کنیم. بنابراین من واقعا خوشحالم که شما و گربه تان خوب با هم کنار می آیید.
دقیقا همینطور
ماری درسلهویس: بله خیلی پاییزی. جواب های خیلی پاییزی.
——
:: جریان/خرید موسیقی را رها کنید اینجا ::
:: تماس ماری درسلهویس اینجا ::
——
جریان: “ترک موسیقی” – Marie Dresselhuis
https://www.youtube.com/watch?v=oI84S3HwxFE
————
تماس با Marie Dresselhuis در
TikTok، اینستاگرام
موسیقی جدید را در مجله اتوود کشف کنید
© Raunie Mae
