موضوع: آنا شومیکر زندگی خود را بر اساس «بازگشت به پنسیلوانیا» می‌سازد، پرتره‌ای متحرک از بازگشت به خانه، خودیابی و فرصت‌های دوم

آنا شومیکر عواقب زیبا و نامرتب انتخاب خود برای «بازگشت به پنسیلوانیا» را شرح می‌دهد، آلبوم سوم مسحورکننده و آسیب‌پذیر غرق در درد دل، امیدی که به سختی به دست آمده و گرمای فولک پاپ. در صحبت با مجله اتوود، این خواننده/ترانه سرا در مورد ترک بروکلین، بازگشت به خانه دوران کودکی خود و اینکه چگونه تجربه دلهره آور شروع دوباره او را به زندگی و موسیقی که همیشه می خواست نزدیکتر کرد صحبت می کند. هشت سال پس از اولین تک‌آهنگ‌اش، شومیکر به دور کامل رسید – و سپس: برای اولین بار، برای خودش پایان خوشی نوشت.

جریان: “از قبل کم” – آنا شومیکر

https://www.youtube.com/watch?v=F79Zq-8l12M

---

با انتخاب خودم یه ذره زندگیمو تباه کردم.

* * *

الفnna شومیکر سرانجام کاری را انجام داد که سال‌ها صرف یادگیری آن کرده بود: خودش را در اولویت قرار دهد.

اما ترک یک رابطه همچنین به معنای پشت سر گذاشتن زندگی بروکلینی بود که او سال ها ساخته بود. این خواننده/ترانه سرا در خانه پدر و مادرش در خارج از فیلادلفیا، خود را با آینده ای مبهم روبرو کرد و در این فکر بود که آیا حتی می تواند به ساختن موسیقی ادامه دهد یا خیر. او تصمیمی را گرفته بود که می‌دانست برای خودش درست است، اما فهمیدن اینکه چگونه به جلو برود موضوع دیگری بود.

این بازگشت سخت به خانه اساس سومین آلبوم استودیویی مسحورکننده شومیکر است. بازگشت به پنسیلوانیا.منتشر شده در 16 اکتبر از طریق +1 Records، این آلبوم ده آهنگ آسیب پذیر دردناک، پیامدهای ناراحت کننده تصمیمی را که می دانید درست است، بررسی می کند، حتی زمانی که همه چیزهای بعدی اشتباه به نظر می رسد. او که در محلی و محلی به نظر می رسد او عاشقانه بزرگ شده است، اما در عین حال متکی بر پای ثابت پاپ خود است، و گاهی اوقات به یادگیری دیدگاهی عمیق در زمینه موسیقی پاپ می پردازد.یعنی یک قدم به عقب برداشتن

شما برای اولین بار خوش شانس هستید
برای بار دوم شرمنده ام
سه برابر جذابیت
چهار بار جلوی او را گرفتی
شما متمم پنجم را دوست دارید
تو باعث شدی ستاره بشمارم
چون من روی تو حساب می کنم
خیلی سخته

– “شمارش” آنا شومیکر

هشت سال پیش، شومیکر در جهت مخالف حرکت کرد. او اولین تک آهنگ خود را با عنوان “من با من چه می کنم؟” نوشت. در قطار از خانه والدینش در فیلادلفیا به نیویورک، آهنگ مجله اتوود در ژوئن 2018 به نمایش در آمد. از آن زمان، ما او را در جریان تحولات احساسی اولین آلبوم پر تب سال 2022 دنبال کردیم. مشکلی نیست (من فقط دارم میسوزم) و استقلال سال دوم اکتشافی سال 2025 که به سختی به دست آمد، یکی باید جلوی او را بگیرد. هر ورودی فصل متفاوتی از زندگی او را به تصویر می‌کشد و مبارزات و موفقیت‌های او را با صداقت خلع سلاح مستند می‌کرد.

اکنون، با آلبوم سومش، سفر شومیکر به دور کامل رسیده است و سپس برخی. او به جایی برمی‌گردد که زمانی برای دنبال کردن رویاهایش ترک کرده بود – فقط متوجه می‌شود که بازگشت به خانه چیزی است که به او اجازه می‌دهد زندگی کاملا متفاوتی را آغاز کند.

پس از شش یا هفت سال اقامت در نیویورک، بازگشت به حومه فیلادلفیا تجربه عجیبی بود.

شومیکر متوجه شد که در خیابان‌های کودکی‌اش قدم می‌زند، با پدر و دوستانش در بار زادگاهش می‌نشیند و همسالانی را مشاهده می‌کند که به نظر می‌رسید زندگی او مشخص شده بود در حالی که زندگی او در جریان بود. او به شتاب بی امان نیویورک عادت کرده بود، جایی که کاهش سرعت می توانست شبیه عقب ماندن باشد. حالا، بدون رابطه یا روال‌های آشنا که دوران بزرگسالی‌اش را تعریف کرده بود، باید با این احتمال روبرو می‌شد که زندگی‌ای که برای ساختن آن سخت تلاش کرده بود، زندگی مورد نیازش نباشد.

با این حال، این عقب‌نشینی به شومیکر فرصتی داد تا فشارهایی را که تحت آن زندگی می‌کرد زیر سوال ببرد. با وجود تمام اضطرابی که با ترک بروکلین به وجود آمد، او متوجه شد که ترس او از از دست دادن همه چیز بسیار بیشتر از واقعیت شروع دوباره است.

شومیکر گفت: “من آن قدم را به عقب برداشتم و هیچ اتفاقی نیفتاد. همه چیز خوب بود. این یک تجربه یادگیری بزرگ برای من بود.” مجله اتوود.

گل کاشتم، رشد نکردند
در حیاط پشتی خانه ای که در آن زندگی می کردیم
من افسرده بودم و نمی دانستم
تو تمام آنچه را که باید می دادم گرفتی
و به نوعی، اگرچه وجود دارد
چیزی برای من در کنار حصار تو باقی نمانده است
رفتم دیدم شکوفه
در حیاط پشتی خانه ای که ترک کردم

به جایی که از آن آمده ام برمی گردم
بازگشت به پنسیلوانیا
فکر کردم میتونم بیام نجاتت بدم
مثل یک فرشته در قبرستان

– “بازگشت به پنسیلوانیا” آنا شومیکر

ترانه سرایی به او کمک کرد تا این انتقال را درک کند. طی جلسه ای با دوست و همکارش تیلور ون جینکل، شومیکر در مورد بازگشتش به پنسیلوانیا صحبت می کرد که به شوخی پیشنهاد کرد آن را در یک آهنگ قرار دهد. او آنقدر تقلا کرده بود که در یکی از جلسات قبلی آنها گریه کرده بود، اما چیزی در مورد این پیشنهاد بلافاصله کلیک کرد. تراک عنوان به دست آمده مبنایی برای بازگشت به پنسیلوانیا، به آلبومی شکل می دهد که روند دشوار و اغلب غافلگیرکننده بازسازی زندگی او را مستند می کند.

از نظر موسیقایی، این رکورد مانند یک بازگشت انفرادی به خانه است. شومیکر تأثیراتی را که مدت‌هاست بر آهنگ‌سازی او تأثیر گذاشته است، می‌پذیرد و از افرادی مانند شریل کرو و کیسی ماسگریوز الهام می‌گیرد، در حالی که غرایز پاپ تیز را که از ابتدا کارش را مشخص کرده است، حفظ کرده است. او با همکاری نزدیک با تهیه کنندگان گاب استرام و آرون کندی، صدایی با بافت غنی ایجاد می کند که گرمای خاکی آمریکاییانا را با ملودی های روشن و دعوت کننده متعادل می کند. همچنین فضای بیشتری در این تنظیم‌ها وجود دارد – قطعات سازهای طولانی‌تر، فضایی برای ماندگاری موسیقی و اعتماد به نفس فزاینده در اجازه دادن به آهنگ‌ها با سرعت خودشان.

شومیکر می‌گوید: “من نمی‌خواهم موسیقی بسازم که فکر می‌کنم مردم دوست داشته باشند. من فقط می‌خواهم موسیقی بسازم که بخواهم به آن گوش دهم.”

https://www.youtube.com/watch?v=Mwbh-0TduI4

---

این آزادی می دهد بازگشت به پنسیلوانیا شخصیت متمایز آن

این آلبوم با چالش شدید «شمارش» آغاز می‌شود، اعلامیه‌ای پرانرژی برای استقلال که شومیکر خشم را به‌عنوان بخش ضروری حرکت رو به جلو می‌پذیرد. «مین زمینی» رویایی، چشم‌اندازی شکننده‌تر را نشان می‌دهد، ترکیبی از بافت‌های عامیانه جایگزین ظریف با این درک دردناک که حتی پس از پایان یک رابطه، یادگیری اعتماد دوباره می‌تواند یک مبارزه تنهایی باشد. و روی “Pissin'” تلخ و شیرین، دلتنگی و سرگشتگی سرازیر می شود تا شومیکر با فاصله بین زندگی که پشت سر گذاشته و زندگی ای که هنوز در حال یادگیری مسیریابی است کنار می آید. در سرتاسر، غزلیات روشنگر او و درخشش های طنز بی احترامی، احساسات سنگین تر را در واقعیت فوق العاده آشفته زندگی مستقر می کند.

در جاهای دیگر، «Already Low» با طنز تاریک مشخص شومیکر با دلشکستگی مواجه می‌شود، در حالی که فیلم حساس و داغ «Dying On Your Hill» ناامیدی و فرسودگی یک رابطه بن‌بست را کانالیزه می‌کند. “آهنگ دختر” به ویژه آشکار کننده است و تمرکز او را از یک سابق و به سمت خودش تغییر می دهد. این اعتراف‌گر مستقل بی‌قرار، که زیربنای بافت‌های پر جنب و جوش گیتار است، متوجه می‌شود که شومیکر مکالمات را دوباره پخش می‌کند، به خود فکر می‌کند و در تلاش برای یافتن جای پای خود در یک زندگی ناآشنا است. او توضیح می دهد: “من زمان زیادی را صرف نوشتن آهنگ های عاشقانه و آهنگ های جدایی برای دیگران کرده ام، اما “آهنگ دختر” برای من یک آهنگ است.”

به خانه می روم و تمام لباس هایم را در می آورم
آنچه را که می خواهم بگویم بارها و بارها می گویم
بیرون می روم و ای کاش هنوز سنگسار می شدم
شاید پارانوئید بودم، اما حداقل آن را رها کردم

من فکر می کنم روی حاشیه بیرون نشسته ام
سر تکان می دهم و گوش می دهم، ممنون که نگفتی
با تاب زدن بیا بیرون
خیلی از خوش شانسی خسته شدم
و من می بخشم اما نمی توانم آن را رها کنم

– “آهنگ دختر” آنا شومیکر

در همین حال، رانندگی، “Dead Giveaway” با بار صوتی و احساسی، عدم اطمینان هیجان انگیز عاشق شدن با شخص جدیدی را به تصویر می کشد. کفش‌ساز آسیب‌پذیری را آشکار می‌کند که می‌خواهد تحت تعقیب قرار بگیرد، تمام روز منتظر ماندن برای شنیدن صدای کسی و فکر کردن به اینکه آیا احساساتش خیلی قوی‌تر می‌شوند. این یک کاوش صمیمی و خلع سلاح صادقانه از اشتیاق عاشقانه است، جایی که هیجان و عدم اطمینان هرگز از یکدیگر دور نیستند. «شبدر» در پس زمینه اولین سقوطش در لس آنجلس، کنترپوان آفتابی‌تری ارائه می‌دهد، و هیجان عشق تازه‌یافته را در آغوش می‌گیرد. این آهنگ‌ها با هم، جنبه دیگری از دگرگونی شومیکر را به تصویر می‌کشند: تمایل تدریجی برای باز شدن دوباره به روی عشق، حتی زمانی که به معنای به خطر انداختن یک دلشکستگی دیگر باشد.

به خاطر تمام احساسات سختی که با آن مواجه است بازگشت به پنسیلوانیا، شومیکر از بیان آنها – و اغلب آنها را دوباره کار می کند – از طریق موسیقی خود لذت واقعی می یابد. شومیکر می‌گوید: «احساس بسیار خوبی است که مشکلی را که دارید در یک آهنگ تعظیم کنید. “برای من، وقتی در مورد چیزی می نویسم، احساس می کنم می توانم آن را با یک قایق به پایین رودخانه بفرستم، و مشکل اینجاست… این یک چیز بزرگ با این رکورد است.”

با این حال، مقصد نهایی آلبوم جایی است که شومیکر قبلاً به ندرت به خود اجازه رفتن داده است. آهنگ پایانی “Love Me Back” که برای دوست پسرش در روزهای اولیه رابطه آنها نوشته شده بود، تضاد قابل توجهی با ناامیدی و سرخوردگی “شمارش” ارائه می دهد. در اینجا، عشق دیگر چیزی نیست که باید به قیمت خودت برایش جنگید، بلکه چیزی است که دو نفر می توانند آزادانه به یکدیگر بدهند. بعد از تمام گذراندن او، سادگی این احساس بسیار عمیق است.

شومیکر توضیح می دهد: “به همین دلیل می خواستم “Love Me Back” آخرین اثر باشد، زیرا برای من یک پایان خوش به نظر می رسید.

https://www.youtube.com/watch?v=m21fcUnQhgg

---

شاید در آن زمان به نظر پایان می رسید، اما بازگشت به خانه تنها آغاز کار بود.

امروز، شومیکر در حال ساختن زندگی در لس آنجلس است که توسط همکارانی که به آنها اعتماد دارد احاطه شده است و مشتاقانه منتظر اولین تور اصلی خود است. این تور در 20 مارس 2027 در فیلادلفیا به پایان می رسد – مقصدی مناسب برای هنرمندی که سفرش او را تا این حد از خانه دور کرده است تا زمانی که بیشتر به آن نیاز داشت او را بازگرداند. چیزی که زمانی احساس از دست دادن همه چیز را داشت، امکاناتی را که نمی توانست تصورش را هم بکند باز کرد و بازگشت به پنسیلوانیا مسافت قابل توجهی را که صرفاً با دنبال کردن رویاهایش، باور به خودش و دادن اجازه شروع دوباره به خودش طی کرده است، ثبت می کند.

آنا شومیکر از این فصل نامشخص با حسی تازه از هدف و رکوردی بیرون آمده است که بیش از همیشه به موسیقی که همیشه می خواست بسازد نزدیک تر است. در گفتگوی صمیمی ما در زیر، او در مورد هزینه‌های غیرمنتظره انتخاب خود، راحتی عجیب شروع دوباره و اینکه چگونه یک دوره احساس کاملاً گمشده در نهایت در را به روی یک زندگی کاملاً جدید باز کرد، منعکس می‌کند.

— —

:: جریان/خرید بازگشت به پنسیلوانیا اینجا ::

:: تماس آنا شومیکر اینجا ::

— —

بازگشت به پنسیلوانیا – آنا شومیکر

گفتگو با آنا کوبلر

مجله اتوود: آنا! سومین آلبوم استودیویی شما، بازگشت به پنسیلوانیا، بالاخره رسید. چه حسی داری

آنا شومیکر: من واقعا هیجان زده هستم. من احساس می‌کنم این سریع‌ترین چرخش از نظر ساخت موسیقی بود، بنابراین همه این آهنگ‌ها هنوز واقعاً تازه هستند. من واقعا این رکورد را دوست دارم. این برای من بسیار مهم است، بنابراین من فقط هیجان زده و سپاسگزارم که آن را منتشر کردم.

ما آخرین بار در ابتدای سال 2025 صحبت کردیم، بنابراین فکر می کنم عادلانه است که به عقب برگردیم و گفتگوی خود را از آنجا شروع کنیم. یک سال و نیم گذشته برای شما چطور بود؟

آنا شومیکر: خوب بود احساس می کنم خیلی چیزها تغییر کرده است. این یک جور دیوانه وار است زیرا این درست در زمانی بود که من برای اولین بار به لس آنجلس نقل مکان کردم. اکنون من به طور کامل در لس آنجلس زندگی می کنم و آن زمان بود که این رکورد را ساختم. شاید یکی دو آهنگ قبل از آن نوشته شده بود، اما تقریباً همه آنها در یک سال و نیم گذشته نوشته شده بودند.

ساختن موسیقی زیاد، پیدا کردن دوستان جدید، نوشتن با افراد جدید، کار با افراد جدید. من قبلاً هیچ رکوردی در لس آنجلس انجام نداده بودم، بنابراین انجام آن، یافتن مدیران جدید – این یک سفر بسیار طولانی بود. احساس می کنم در یک سال و نیم گذشته یک عمر زندگی کرده ام.

قطعاً زیاد بوده است، اما من واقعاً احساس خوبی دارم. انگار همه چیز به هم نزدیک می شود. دوره ای حدود یک سال پیش بود که من به نوعی … نمی دانم. فکر می کنم وقتی در آن فضاهای میانی هستم، واقعاً سخت است. من با بسیاری از هنرمندان مختلف صحبت می کنم و فکر می کنم آنها نیز از آن عبور کرده اند. آنها یک آرامش دارند که “من چه کار می کنم؟”

پس فکر می کنید الان دارید چه کار می کنید؟ چطوری ریست کردی؟ مرکز جدید کجاست؟

آنا شومیکر: خوب، من واقعاً در مورد اولین تور تیتراژ سال آینده خود هیجان زده هستم. این یک هدف بزرگ من بود، اما همچنین برای من تبدیل به یک ستاره شمالی شد. من در چند سال گذشته در تورهای حمایتی زیادی شرکت کرده ام، بنابراین واقعاً هیجان زده هستم که به عنوان تیتر، به خصوص با این رکورد، این آهنگ ها را با یک گروه زنده کنم.

بیشتر تورهایی که من انجام داده ام به صورت انفرادی آکوستیک یا شاید حتی فقط دو نفره بوده است. من از شنیدن این آهنگ ها با یک گروه بسیار هیجان زده هستم.

پارسال که صحبت کردیم، تعریف کردی یکی باید جلوی او را بگیرد مثل اینکه در نهایت خودت را انتخاب کنی یک سال و نیم بعد، امروز چه ارتباطی با آن رکورد و آهنگ های آن دارید؟

آنا شومیکر: من عاشق این رکورد هستم. من واقعا، واقعا. فکر می‌کنم هر بار که یک رکورد می‌سازی یا حتی وقتی آهنگی می‌نویسم، چیزهای زیادی درباره خودم و اینکه هستم یاد می‌گیرم.

کل آلبوم در مورد انتخاب خودم و راه رفتن و شروع دوباره بود. هر روز به این فکر می کنم که با انتخاب خودم، زندگی ام را برای ذره ای تباه کردم. من فکر می‌کنم این چیزی است که بسیاری از این رکوردهای جدیدتر به این موضوع مربوط می‌شوند – آن دوره ناخوشایند بین انتخاب خود و سپس در نهایت پرداختن به عواقب و شروع دوباره.

من هر روز آنقدر سپاسگزارم که واقعاً روی انتخاب خودم، تمرکز روی کارم، تمرکز بر سلامت روانم دو چندان شدم، حتی اگر این به معنای برگشتن به پدر و مادرم برای لحظه ای و تمرکز مجدد بود. در نهایت مرا به لس آنجلس کشاند، در نهایت باعث شد با دوست پسرم آشنا شوم و در نهایت باعث شد این رکورد را بنویسم.

این واقعاً دیوانه کننده است که تصمیمات می توانند شما را در زندگی ببرند. می دانم که واضح است، اما بسیار شگفت انگیز است.

خیلی خاص است و از شنیدنش خوشحالم. به نظر می رسد همه چیزهایی که در این اطراف می گذرد یکی باید جلوی او را بگیرد واقعاً زمینه را برای جایی که امروز هستید آماده کنید. ما بدون این رکورد، بدون اتفاقاتی که در اطراف این آلبوم رخ داد و بدون این آهنگ ها اینجا نبودیم. ما موفق نمی شویم بازگشت به پنسیلوانیا و همینطور این آهنگ ها

آنا شومیکر: مطمئنا خیلی خنده دار است زیرا اخیراً خیلی به این موضوع فکر کرده ام – چه چیزی باعث می شود شما آهنگ های خاصی بنویسید. من همچنین عاشق نوشتن برای افراد دیگر هستم، بنابراین این یک هنر کاملاً متفاوت است. اما وقتی برای خودم می‌نویسم، واقعاً سعی می‌کنم آن را تا حد امکان ناخودآگاه و آزادانه بسازم و سعی می‌کنم به چیزی بزرگ‌تر دست بزنم. سعی می کنم به آنچه قلبم می گوید گوش کنم.

من فکر می‌کنم بسیاری از آن آهنگ‌ها به نظر می‌رسیدند که از جایی بیرون آمده‌اند. آنها آرامشی بودند که در آن لحظه به آن نیاز داشتم. اگر تصمیمات خاصی نمی گرفتم اوضاع واقعاً فرق می کرد. هر تصمیم کوچکی که می گیرید روی اتفاقات بعدی تأثیر می گذارد.

این یک چیز است که آن را با صدای بلند بگوییم، اما تجربه کردن آن، احساس سقوط آن دومینوها، و سپس نگاه کردن به عقب و فکر کردن، “وای، چه کسی فکر می کرد همه آنها برای من مناسب هستند، چیز دیگری است؟”

آنا شومیکر: به طور کامل.

بازگشت به پنسیلوانیا سومین آلبوم استودیویی شماست، و من کنجکاو هستم: چه احساسی دارید که این رکورد امروز آنا شومیکر کیست، به خصوص در مقایسه با یکی باید جلوی او را بگیرد و مشکلی نیست (من فقط دارم میسوزم)?

آنا شومیکر: احساس می‌کنم اشاره‌ای وجود داشت که آن صدا در کجا اتفاق می‌افتد یکی باید جلوی او را بگیرد. قطعاً عناصر آمریکایی و کانتری خیلی بیشتر بود. در پایان، من عاشق موسیقی پاپ هستم و قلب من اینجاست. من همیشه دوست دارم نوشتن فوق العاده پاپ باشد. من فقط همینطور می نویسم. اما فکر می‌کنم این آلبوم یک بازگشت به خانه است، بازگشتی به آن صداهایی که من در دوران رشد گوش می‌دادم، مثل شریل کرو.

بدیهی است که صداها تغییر می‌کنند و همیشه بستگی به این دارد که در کجای زندگی خود هستید و با چه کسی کار می‌کنید، اما من احساس می‌کنم همه چیز با این آلبوم هماهنگ است تا صدای رویاهایم را به من بدهد.

من با دو تن از دوستان بسیار خوبم، گاب استرام و آرون کندی کار کردم. آرون با اون صدای کانتری انتزاعی تر خیلی خوبه. اون خیلی باحاله و سپس گاب در ساخت موسیقی پاپ عالی بسیار عالی و شگفت انگیز است. من دوست داشتم آن دو نفر را برای ساخت این رکورد کانتری پاپ فولک دور هم جمع کنم. هر رکورد کمی به جایی که می‌خواهم باشم نزدیک‌تر است.

در اینجا شما به پنج تا از سوالات من به طور همزمان پاسخ می دهید! شما به شریل کرو اشاره کردید. برخی دیگر از ستاره های شمالی موزیکال شما در حال حاضر چه کسانی هستند؟ و چه چیزی شما را در مورد این موسیقی پاپ محلی که با گاب کشف کردید هیجان زده می کند؟

آنا شومیکر: می توانم بگویم احتمالاً دو تا از هنرمندان مورد علاقه من کیسی ماسگریوز و الکس جی هستند. اما اگر در ماشین تنها باشم، به آهنگ های Teyana Taylor، India.Arie و Lauryn Hill نیز گوش می دهم.

قصه گویی برای من در درجه اول اهمیت دارد. من یک نویسنده خوب را دوست دارم، و عاشق نوشتن خاصی هستم که به من احساس می کند، “اوه، وای، من آن را احساس می کنم. کاش آن را می نوشتم.” من عاشق آهنگی هستم که ای کاش می توانستم بنویسم. این چیزی است که من همیشه سعی می کنم انجام دهم. من همیشه سعی می کنم تا حد امکان خاص باشم. خیلی خوب است که مشکلی را که دارید در یک تعظیم کوچک در یک آهنگ بپیچید. برای من، وقتی در مورد چیزی می نویسم، احساس می کنم می توانم آن را با یک قایق به پایین رودخانه بفرستم و مشکل همین جاست. من این را خیلی دوست دارم.

این یک چیز بزرگ با این رکورد است، به خصوص با آهنگی مانند “Pissin'” که واقعاً احساسی است. من را به یاد زمانی می اندازد که عمیقاً غمگین و در حال تقلا بودم. اما زمانی که آن آهنگ را نوشتم، یادم می‌آید که در هنگام رانندگی به خانه به آن گوش می‌دادم، و احساس خیلی بهتری داشتم، زیرا می‌گفتم: «اوه، وای، اسم این حس را گذاشتم. فکر می کنم این چیزی است که من را بیشتر هیجان زده می کند – نوشتن آهنگ و توانایی به اشتراک گذاشتن افکارم.

بیایید به این موضوع بپردازیم زیرا در اینجا بود که می خواستم در رگ داستان نویسی بیشتر پیش بروم. اساساً همین است بازگشت به پنسیلوانیا برای شما

آنا شومیکر: فکر می کنم برای من این است که باید یک قدم به عقب بردارم تا یک قدم به جلو بردارم. شما واقعاً باید از همه چیز موجودی تهیه کنید تا به جلو حرکت کنید و برخی از درها را ببندید تا دیگران بتوانند باز شوند. اشکالی ندارد که سرعت خود را کم کنید و این کار را انجام دهید. واقعا خوبه

به خصوص که در نیویورک زندگی می کردم، واقعاً از انجام آن می ترسیدم. من فکر می کنم در نیویورک یک فرهنگ وجود دارد که فقط «برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو» و اگر متوقف شوید، پیشرفت را از دست خواهید داد یا برای شما خوب نخواهد بود. آن قدم عقب رفتم و هیچ اتفاقی نیفتاد. همه چیز خوب بود. این یک تجربه یادگیری بزرگ برای من بود.

یک عنصر تحت اللفظی در عنوان وجود دارد – ترک بروکلین و بازگشت فیزیکی به خانه به پنسیلوانیا. بازگشت به خانه در این مرحله از زندگی شما چگونه بود؟ اما بیشتر از آن، احساس می‌کنم تغییری که از آن صحبت می‌کنیم، ذهنی و احساسی است. یک فرار از دیوانگی دهه بیست زندگی‌مان، زمانی که احساس می‌کنید باید 100% همیشه زندگی‌تان را بگذرانید، و بازگشتی به معصومیت، اگر نگوییم کاملاً کودکانه، باز بودن به زندگی بدون برنامه. آن تغییر برای شما چگونه بود؟

آنا شومیکر: خیلی تلخ بود احساس می کردم در نیویورک واقعا دارم سرم را می بندم. سخت است. زندگی در لس آنجلس بسیار متفاوت است و بیشتر دوستان من هنوز در نیویورک هستند. من فکر می کنم واقعا سخت است که به جلو برویم و ندانم، “اوه، این آخرین باری است که این کار را انجام می دهم.” من مدت زیادی را در نیویورک گذراندم – شش یا هفت سال آنجا بودم. وقتی به پدر و مادرم برمی گردم، احساس می کنم که متوجه نشدم که زیر آب نگه داشته شده ام. دومی که نیویورک را ترک کردم، احساس کردم همه چیز در حال فروپاشی است، زندگی من به پایان می رسد و چه کسی می داند که آیا می توانم به موسیقی ادامه دهم یا می خواهم یا چه خواهم کرد.

با این حال، صادقانه بگویم، من همیشه آهنگ می نویسم، بنابراین می دانستم این ستاره شمالی من است. دور شدن از نیویورک به من انرژی جدیدی داد. من هرگز نمی خواهم در مورد نیویورک بد صحبت کنم زیرا نیویورک را دوست دارم و می توانم یک روز به آنجا برگردم. اما فکر می کنم برای دیدن تصویر بزرگتر باید تغییر می کردم. تکرار و تکرار همین کار، تعریف دیوانگی است و من فکر می کنم که اگر فرصت داده شود، همه باید تغییری ایجاد کنند.

ما دو نیویورکی سابق هستیم که در مورد آن صحبت می کنیم، و هیچ اشکالی ندارد که دیدگاه جدیدی را انتخاب کنید و آن تجربه زندگی را به خودتان بدهید. من افرادی را می شناسم که تمام زندگی خود را در نیویورک زندگی کرده اند و از این انتخاب واقعا راضی هستند. من فقط فکر نمی کنم که هرگز من بودم.

آنا شومیکر: همان من اهل فیلادلفیا هستم، بنابراین احساس می کنم که ساحل شرقی بسیار در خون من است، و من واقعاً دلم برای حال و هوای ساحل شرقی تنگ شده است. من یک مرد ساحل شرقی هستم. دوست من هم همینطور است و خیلی از دوستان ما هم همینطور. این همیشه برای من خواهد بود.

چگونه با فرهنگ خودرو سازگار می شوید؟

آنا شومیکر: من عاشق فرهنگ ماشین هستم! من عاشق بودن در ماشین هستم. من با بهترین دوستم تلفنی صحبت خواهم کرد، به یک پادکست گوش خواهم داد. البته من واقعا حباب کوچکم را زیاد نمی گذارم. من دیشب 30 دقیقه رانندگی کردم تا شام را تحویل بگیرم، و این تقریباً تا جایی است که حباب کوچکم را ترک خواهم کرد. اما من واقعاً فرهنگ ماشین را دوست دارم. من عاشق دویدن در ماشینم هستم. من مجبور نیستم مواد غذایی بخرم. من آن را دوست دارم

ما کمی در مورد اینکه چگونه چیزی که در ابتدا شبیه یک قدم به عقب بود به یک جهش به جلو تبدیل شد صحبت کردیم. چه زمانی دیدگاه شما در مورد ترک نیویورک و بازگشت به خانه شروع به تغییر کرد؟

آنا شومیکر: این یک سوال واقعا خوب است. فکر می‌کنم وقتی بزرگتر شده‌ام – و این را به پسرعموها و خواهرم می‌گویم چون یکسری دختر عموی کوچک‌تر و یک خواهر کوچک‌تر دارم – هر زمان که آنها با مشکلی روبرو می‌شوند، خواه یک دلشکستگی، یک تغییر چالش‌برانگیز، یا چیزی دردناک که آشکارا واقعاً به آنها صدمه نمی‌زند، احساس می‌کنم که این تغییر زمانی است که تو با همه اینها بزرگ می‌شوی. برای همیشه دوام نمی آورد.

هر بار که این را تجربه می کنید، تقریباً یک نعمت است. منظورم این است که این یک موهبت است زیرا مانند این است که “وای، من دارم از این طریق می گذرم و می دانم که به آن طرف خواهم رسید، زیرا یک پا را جلوی پای دیگر می گذارم.” من همیشه به آن طرف او می رسم و همیشه به آن طرف او می رسم.

فکر می کنم این لحظات کوچک شادی است. وقتی به لس آنجلس نقل مکان کردم، در وسط یک تور بودم و آپارتمانی نداشتم. من خارج از خانه والدینم زندگی می‌کردم و ماشینم را دور می‌زدم، اساساً جو پی را در این تور دنبال می‌کردم و با تویوتای خود سفر می‌کردم.

وقتی بالاخره آپارتمانم را گرفتم، روی تشک بادیم خوابیدم و در نهایت کمد خودم، آشپزخانه خودم را داشتم. وقتی آن پیروزی های کوچک را دارید، آن وقت است که می گویید: “اوه، ارزشش را داشت.” شما مثل “وای، من واقعا به خودم افتخار می کنم.”

حالا می بینم که پسرعموها یا خواهرم در حال گذراندن چیزهای مشابه هستند و می گویم: “وای، این برای شما واقعا عالی خواهد بود.” و آنها می گویند “چه مشکلی با شما دارد؟ چرا این را می گویید؟ من بدبختم!” و من می گویم، “نه، این چیزی است که زندگی شما را شکل می دهد. این چیزی است که شما را انعطاف پذیر می کند.”

برای من، این روزهای سخت فقط در حال رشد هستند. البته نه اگر در موقعیت خطرناکی باشید، اما فکر نمی‌کنم یک دلشکستگی کوچک کسی را کشته باشد. (می خندد)

این انتقال به یک محیط فیزیکی جدید با انتقال به یک محیط صوتی جدید نیز همراه است. آلبوم جدید شما بیشتر از آنچه قبلاً از شما شنیده بودم به دنیای جایگزین، آمریکاییانا و کانتری متحول می شود. چه چیزی شما را به سمت این صداها جذب کرد و چگونه از موسیقی ایندی پاپ آخرین رکوردتان به این صدای گرمتر و متأثر از فولک تغییر کردید؟

آنا شومیکر: فکر می‌کنم این یک انتقال طبیعی است. بسیاری از موسیقی‌هایی که گوش می‌دهم این صداها را دارند، و همچنین افرادی که با آنها کار کرده‌ام و افرادی که با آنها ملاقات کرده‌ام، همین صداها را دارند. یکی از اولین آهنگ‌هایی که می‌دانستم قطعاً در آلبوم قرار خواهد گرفت، «Dying On Your Hill» بود و آن را با جیکوب آلن و آرون کندی نوشتم. به نظر من هر دوی آنها استاد آن دنیای کشور هستند، آن دنیای نقاره. من واقعاً برای نوشتن با آنها الهام گرفتم.

من همچنین به طور کلی از این تغییر در موسیقی کانتری که بسیار بزرگ شده است، با ادعاهایی مبنی بر اینکه الا لنگلی و لانا در حال انتشار یک آلبوم کانتری هستند، الهام گرفته ام. احساس می کنم الکس جی خدا حیوانات رو حفظ کنه واقعاً به آن تن های گرم تر از صدای کانتری منتقل شد. من واقعاً این احساس را داشتم زیرا با گوش دادن به آهنگ های شانیا تواین و میراندا لمبرت بزرگ شدم. من عاشق نویسندگی پاپ کانتری هستم. من عاشق یک افشای بزرگ در پایان گروه کر هستم. این همه برای من است.

من همیشه واقعاً از موسیقی کانتری الهام گرفته ام. احساس می‌کنم در طول این سال‌ها، از اولین EP من تا کنون، این یک نبرد برای من بوده است که به خودم گوش کنم و غریزه‌ام را دنبال کنم. قبلاً انجام این کار بسیار دشوارتر بود. احساس می‌کنم خیلی‌ها صدای خاصی داشتند که می‌خواستند از من بشنوند، و من واقعاً، واقعاً همه آن را غرق کردم. من نمی خواهم موسیقی بسازم که فکر می کنم مردم دوست دارند. من فقط می خواهم موسیقی بسازم که بخواهم گوش بدهم.

بنابراین آنچه ما می شنویم خالص ترین تقطیر شما است که تاکنون توانسته اید انجام دهید.

آنا شومیکر: بله، اساسا. و من مطمئن هستم که در مورد هر آهنگ یا آلبومی که منتشر کرده ام گفته ام که به هیچ وجه آن را نخواهم داشت.

این مسیر است، درست است؟

آنا شومیکر: دقیقا همینطور

خوانده‌ام که عنوان آهنگ «بازگشت به پنسیلوانیا» به چیزی شبیه یک کاتالیزور احساسی برای کل رکورد تبدیل شد. داستان این آهنگ چیست و چه زمانی متوجه شدید که عنوان آلبوم هم بوده است؟

آنا شومیکر: خوب، من آن را با یکی از افراد مورد علاقه ام، دوستم تیلور نوشتم. او یک تهیه کننده و ترانه سرای شگفت انگیز و در واقع یکی از بامزه ترین افرادی است که من می شناسم. او خیلی بامزه است. من واقعا داشتم از این طریق می گذشتم من چندین جلسه با او داشتم، یکی که در طول جلسه به معنای واقعی کلمه گریه کردم. برای من خیلی سخت بود و او همیشه به من روحیه می دهد. او چنین مرد بزرگی است.

ما داشتیم این آهنگ را می نوشتیم و من داشتم در مورد اینکه چطور قرار است به پنسیلوانیا برگردم و این چیزها صحبت می کردم. تقریباً به شوخی گفت: اوه، خوب، باید آن را در آهنگ بگذاریم. و بعد گفت: اوه، شوخی کردم. اما من می گفتم: “صبر کن، این خیلی باهوش است!” ما آن آهنگ را نوشتیم و از روز اول اینطور گفتم: “این آلبوم است. این دقیقاً همان کاری است که می خواهم انجام دهم و می خواهم با آن به کجا بروم.”

از آنجایی که در آن دوره گذار بودم، به این فکر کردم که «می‌خواهم این آلبوم را بنویسم». این اولین آهنگی بود که می دانستم در آن وجود دارد. بدیهی است که من تعدادی دیگر نوشتم و برخی کار کردند و برخی نه، اما برای من همیشه این چشم انداز بود.

https://www.youtube.com/watch?v=m-oe7p_DpdA

بنابراین این واقعاً خلاصه‌ای از یک لحظه خاص در زندگی شما است.

آنا شومیکر: قطعا همینطور است. به خصوص با یکی باید جلوی او را بگیرد، ما به مونتانا رفتیم تا همه اینها را ضبط کنیم زیرا با آن آلبوم به نوعی برای زندگی ام در جدایی می جنگیدم. تقریباً از همه چیز فرار کردم. من همیشه با یک کارگردان روی همه قسمت های بصری کار می کنم. این که چند سال پیش در مونتانا با او فیلمبرداری کردم و اکنون در پنسیلوانیا بودم و همه چیز را با او فیلمبرداری می کردم، بسیار خاص بود. او نیز اهل پنسیلوانیا است. احساس می کنم آلبوم هایم را با هم زندگی کرده ایم. گرفتن برخی از تصاویر بصری می تواند بسیار دشوار باشد زیرا ما به معنای واقعی کلمه در حال بازسازی لحظات هستیم. از آنجایی که من برای آخرین رکوردم، Heartbroken، در مونتانا بودم، به معنای واقعی کلمه آن را به یک T بازسازی کردیم.

و سپس برای بازگشت به پنسیلوانیا، من واقعاً در مورد ویدیوی “Already Low” هیجان زده هستم. ما یک مهمانی خانوادگی را دوباره ایجاد کردیم که من از آن ناراضی هستم. مثل آن میم است که می‌گوید: «نوعی *** خانواده‌تان شما را مجبور می‌کنند وقتی واقعاً یک روح هستید، انجام دهید». دور و بر من یک جشن تولد خانوادگی برگزار می شود و من خیلی بدبختم. بازآفرینی این چیزها سرگرم کننده است.

هنگامی که شما به صورت زندگینامه ای می نویسید، باید بسیار جالب باشد، به خصوص در مورد لحظاتی که خانواده یا دوستان شما نیز تجربه کرده اند. آیا تا به حال کسی شما را در مورد آن بررسی کرده و گفته است: “اوه خدای من، این اتفاق اینجا افتاد” یا “من نمی دانستم که شما چنین احساسی دارید”؟ کسی تا حالا لمسش کرده؟

آنا شومیکر: من یک خانواده واقعاً بزرگ دارم، بنابراین احساس می‌کنم می‌توانم با کت و شلوار بابانوئل به یک مهمانی خانوادگی بیایم و هیچ‌کس چشمش را به خود نگیرد. خنده داره باید ازشون بپرسم من فکر می کنم قطعا با این ویدیو چون دو پسر عموی کوچک من در واقع در آن حضور دارند که بسیار هیجان زده هستند. اما ما بازیگرانی را برای بقیه اعضای خانواده ام استخدام کردیم، بنابراین نمی دانم که آیا آنها ممکن است در این مورد نظر داشته باشند.

می دانستم که آنها نمی خواهند بازی کنند و بازیگری کنند، بنابراین به این فکر کردم که “باید بازیگر استخدام کنم.” خواهیم دید. من شما را در جریان آن قرار خواهم داد. اما فکر می کنم خانواده من خیلی باحال هستند. هیچ کس از بالای شانه خود نگاه نمی کند، که عالی است.

“شمارش” آلبوم را در لحظه ای باز می کند که بالاخره به اندازه کافی سیر شده اید:تو مرا وادار می کنی ستاره ها را بشمارم / چون تکیه بر تو خیلی سخت است” اتفاقا خط عالی چرا به نظر می رسد مکان مناسبی برای شروع رکورد است؟

آنا شومیکر: چون فکر می‌کنم وقتی جدایی‌تان تمام شد، برای من مهم‌ترین و بهترین بخش انتقال جدایی عصبانیت است. سپس در نهایت می توانید ادامه دهید. این زمانی است که بالاخره می توانید به جایی که باید باشید برسید.

من احساس می‌کنم گاهی عصبانیت می‌تواند ابزار بسیار مفیدی برای رساندن شما به جایی باشد که باید بروید. برای من هم “حساسیت” داشت. مثل این بود که “بیا بیرون برویم و تکان بخوریم. لعنت به تو.”

می‌خواستم با تاب زدن بیرون بروم و بگویم: “دلم برای هیچ‌کس تنگ نمی‌شود. دلم برای هیچ‌کس تنگ نمی‌شود. این رکورد نیست. دوستت دارم، اما باید ادامه دهم.”

اما همچنین این آهنگ از نظر انرژی شروعی واقعاً خاص به نظر می رسد.

https://www.youtube.com/watch?v=Mwbh-0TduI4

شما «مین زمینی» را یکی از آهنگ‌های مورد علاقه‌تان در آلبوم نامیده‌اید، و در مورد اینکه می‌خواهید دیدگاه کسی را مطرح کنید که به یک رابطه پایان می‌دهد، اما هنوز بعد از آن دلش شکسته است، صحبت کرده‌اید. نوشتن این آهنگ و انتشار آن در دنیا چه حسی داشت؟

آنا شومیکر: این آهنگ هنوز هم یکی از آهنگ های مورد علاقه من است که تا به حال نوشته ام. احساس می‌کنم این یکی از آن لحظاتی است که واقعاً، واقعاً به آنچه می‌خواستم بگویم، رسیدم. برای من، این نگاه کردن به رابطه و فکر کردن است: “اوه، همه اینها اشتباه بود.” و فهمیدن اینکه اگر طرف مقابل قبول کند که همه اینها اشتباه است، نمی دانم که آیا می توانم دوباره در یک رابطه قرار بگیرم یا خیر. این وحشتناک است که ممکن است ناخودآگاه در موقعیت اشتباهی قرار بگیرم.

همچنین، از نظر صوتی، این آهنگ بسیار حس خوبی دارد. من واقعا از “سوختن آهسته” کیسی ماسگریوز الهام گرفتم. این یک آهنگ بزرگ ستاره شمالی برای من است و می‌خواستم Slow Burn درونی‌ام را کانالیزه کنم و آهنگی درباره جایی که در زندگی‌ام بوده‌ام داشته باشم.

داشتم به عقب نگاه می کردم، اما در همان لحظه حضور داشتم، می دانید؟

https://www.youtube.com/watch?v=XKOLaF3g8A8

شما قبلاً به “Pissin'” اشاره کردید، و به نظر من آهنگ بسیار درخشانی است، به خصوص انتقال از مونتانا به منهتن به پنسیلوانیا. دوست دارم بشنوم که در مورد آن بیشتر به من بگویید.

آنا شومیکر: فکر می کنم برای من و گاب که آن را با هم نوشتیم، یکی از آهنگ های واقعا خاص ماست. من حتی نمی توانم … فقط احساس می کنم واقعاً خاص هستم. داشتم از اوضاع می نوشتم و همه چیز اینطوری شد. گاب در حال ساخت این مسیر زیبا بود.

من و گاب همزمان به لس آنجلس نقل مکان کردیم، و فکر می‌کنم هر دوی ما شوک فرهنگی و دلتنگی و این چیزها را تجربه می‌کردیم. رفتن به یک مکان جدید و نداشتن افراد خود، نداشتن حس جاذبه، می‌تواند واقعاً باعث سردرگمی شود. این می تواند شما را کمی گذشته را عاشقانه کند. این برای من یک احساس ناب است. وحشیانه

https://www.youtube.com/watch?v=IDwTQgtgNyQ

متوجه شدم که آلبوم با “Counting” شروع می‌شود، جایی که دیگر به شخص دیگری که شما را ناامید می‌کند تکیه نمی‌کنید و با “Love Me Back” پایان می‌یابد، جایی که شما دوباره به سراغ شخص جدیدی می‌روید. در مورد قوس عاطفی بین این دو آهنگ و سفری که در این آلبوم طی کردید چه احساسی دارید؟

آنا شومیکر: زمانی که «مرا دوباره دوست بدار» را نوشتم، این لحظه برای من بسیار مهم بود زیرا آن آهنگ را برای دوستم نوشتم. یک یادداشت صوتی کوچک برایش فرستادم. برای من، «دوستم داشته باش» به این معناست که ما فقط می‌توانیم این کار را انجام دهیم و نیازی نیست همه چیزهای دیگر را داشته باشیم. فکر می کنم از حضور در روابط مختلف که در آن همه این انتظارات و چیزهای متفاوتی وجود دارد که روابط را تار می کند، چیزهای زیادی یاد گرفته ام.

من این را در ابتدای رابطه ام با دوست پسرم نوشتم و این قولی بود به او و خودم که شاید تنها کاری که باید انجام دهیم این است که روی عشق تمرکز کنیم و فقط یکدیگر را دوست داشته باشیم. شما لازم نیست نگران این باشید که “آیا ما خیلی سریع می رویم؟ آیا ما خیلی آهسته پیش می رویم؟ آیا من حرف درستی می زنم؟ آیا برای … حاضر می شوم؟”

تنها کاری که باید انجام دهیم این است که از روی عشق به یکدیگر عمل کنیم. من را دوست بدار و من هم تو را دوست خواهم داشت. این همان ماه های اولیه یک رابطه است که امیدوارید این بار کارها را متفاوت انجام دهید، می دانید؟

کاملا. من دوست دارم که این آلبوم در مکانی سالم تر از زمانی که نوشتن آن را شروع کردید به پایان برسد.

آنا شومیکر: نه قطعا نبودم احساس می کنم واقعا این دنیا را در اطراف خود ساخته ام. من رکورد را در یک مکان واقعاً بسیار سخت شروع کردم. “Pissin'” یک نقطه پایین واقعی بود.

اما به همین دلیل بود که می‌خواستم «Love Me Back» آخرین باشد، زیرا برایم پایان خوشی به نظر می‌رسید. من واقعاً هرگز چنین چیزی را در هیچ یک از رکوردهایم نداشتم.

https://www.youtube.com/watch?v=m21fcUnQhgg

از نظر صوتی، من در این آلبوم فضای بسیار بیشتری نسبت به کارهای قبلی شما می شنوم. «مین زمینی»، «پیسین»، «مرگ روی تپه» – حتی در انتهای آهنگ، لحظاتی وجود دارد که صدای شما در پس‌زمینه محو می‌شود و سازها در کانون توجه قرار می‌گیرند. هدف شما از ظاهر و احساس این آلبوم چه بود؟ آیا این یک انتخاب عمدی بود؟

آنا شومیکر: قطعا. من در گذشته کمی از این ترسیده بودم. شروع کردم به تلاش برای داشتن کمی فضای بیشتر در آخرین رکوردم، و در این آلبوم بسیار آشنا بودم، “اوه، اگر فقط چیزها را اینجا بگذاریم یا کمی مقدمه طولانی تر داشته باشیم؟”

من فکر می‌کنم که این امر با ساخت موسیقی بیشتر، رشد و اعتماد به افرادی که با آنها کار می‌کنم همراه است. من واقعاً به گاب و هارون اعتقاد دارم.

هر کاری که کردند خیلی زیبا بود. من فقط مثل “من چیزهای بیشتری از او می خواهم.”

به عنوان یک ترانه سرا، کسی که زمان و تلاش زیادی برای گفتن داستان ها و به دست آوردن کلمات مناسب به ترتیب درست می گذارد، آیا شعر مورد علاقه ای دارید؟ بازگشت به پنسیلوانیا?

آنا شومیکر: مطمئنا من متن های مورد علاقه زیادی دارم. فکر می کنم شاید مورد علاقه من در “Already Low” باشد: “به این فکر می کنم که گربه را بگیرم و ملحفه ها را بگذارم“، و “به طور موقت در کما و اختراع شخصیت بهتر” این برای من بسیار دراماتیک و بسیار احساس می شود. همه اینها بسیار دراماتیک است. من همچنین به بریتنی اسپیرز دو بار جداگانه در این نوشته اشاره می کنم که برای من نیز زیاد است. وقتی جوانتر بودم وسواس زیادی نسبت به بریتنی اسپیرز داشتم، بنابراین دوست دارم که او چند بار در آنجا موفق شود.

و در “مین زمینی”، “او با مدلی قرار می‌گیرد که دی‌جی نیز هست.» قطعاً یکی از شعرهای مورد علاقه من است زیرا در آن زمان واقعی بود. گفتم: “آره، من فقط حقیقتم را می گویم“

https://www.youtube.com/watch?v=F79Zq-8l12M

به همین ترتیب، آیا آهنگ یا آهنگ مورد علاقه دیگری وجود دارد که قبلاً نشنیده باشیم که از ذکر آنها صرفنظر کنم؟

آنا شومیکر: فکر می کنم Dying On Your Hill، مانند Pissin’، واقعاً خاص است. ما مجبور شدیم این آهنگ را چند بار مختلف تکرار کنیم زیرا نتوانستیم آن را درست بسازیم. من واقعا دمو بدی داشتم. من می خواستم نسخه ی نمایشی را منتشر کنم و خوشبختانه آن را به جایی که می خواستم رسیدیم. اما وقتی آن آهنگ را نوشتیم مثل رعد و برق در بطری بود.

من آن را در آخرین تورم با Mallrat بسیار بازی کردم و واقعا سرگرم کننده بود. من قبلاً هرگز چنین چیزی را تجربه نکرده بودم – چندین بار آهنگی را به صورت زنده پخش کردم و سپس آن را ضبط کردم. این واقعاً سرگرم‌کننده بود، زیرا احساسی نسبت به مناطقی که می‌خواستم به صورت ملودیک تغییر دهم، جایی که می‌خواستم روی آن‌ها بسازم و احساس می‌کردم باید عقب‌نشینی کنم، پیدا کردم. این یک تجربه واقعاً عالی بود.

https://www.youtube.com/watch?v=V1ZlYEQmCCc

من با چندین نفر که در سال های اخیر این کار را انجام داده اند صحبت کرده ام و آنها می گویند که بازگشتی وجود ندارد. هنگامی که یک آهنگ یا یک آلبوم را بازدید می کنید و سپس آن را ضبط می کنید، محصول متفاوتی دریافت می کنید زیرا قبلاً تست شده است.

آنا شومیکر: من دوست دارم این کار را با یک یا دو آهنگ در این تور انجام دهم. خیلی خوب خواهد بود که یک آهنگ جدید پخش کنید یا دوباره چنین کاری را انجام دهید. درست است، این یک تجربه واقعا جالب است.

شما اشاره کردید که سال آینده در اولین تور تیتراژ خود شرکت خواهید کرد. در مورد این نقطه عطف بیشتر به من بگویید و در مورد چه چیزی بیشتر در مورد خود نمایش ها هیجان زده می شوید؟

آنا شومیکر: خب، من عاشق تور هستم و همه چیز در مورد تور را دوست دارم. من آدم صبح نیستم، اما در تور می توانم آدم صبحگاهی باشم. من عاشق اجرای کنسرت‌ها هستم و واقعاً برای تمرین کردن و جمع کردن گروهم هیجان‌زده هستم تا مجبور نباشم در مورد آن استرس داشته باشم.

من واقعاً هیجان‌زده هستم که این آهنگ‌ها را زنده بسازم و ببینم چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم تا حس خاص‌تری داشته باشند، چه کاری می‌توانیم انجام دهیم تا نمایش را تا حد امکان خاص کنیم. من واقعاً در مورد تورهای تیتراژ عصبی هستم، اما همانطور که قبلاً گفتم، فکر می‌کنم احتمالاً خوب است که کمی سرپا باشم. من آماده ام که دوباره از آن عبور کنم. احساس می کنم همه ابزارها را دارم.

امیدوارید شنوندگان چه چیزی را از بین ببرند؟ بازگشت به پنسیلوانیا? و از ایجاد آن و اکنون انتشار آن چه برداشتی کردید؟

آنا شومیکر: فکر می کنم خوب است که یک قدم به عقب برداریم. خوب است که سرعت خود را کم کنید و به حرف های خود گوش دهید. هر چیزی که در قلب شما زمزمه ای است، هر چیزی که مانند “فکر می کنم باید این کار را انجام دهم”، هر احساس درونی بسیار واقعی است و فقط قوی تر و قوی تر می شود.

البته منتظر بمانید تا صدای خیلی بلند شود تا مطمئن شوید، اما به حرف دلتان و خودتان گوش دهید. در صورت نیاز یک ثانیه وقت بگذارید. فکر می‌کنم این چیزی است که واقعاً امیدوارم مردم بتوانند از آن بهره ببرند.

با روحیه پرداختن به آن، این روزها به چه کسانی گوش می دهید و به خوانندگان ما توصیه می کنید؟

آنا شومیکر: گوش دادن به آنجلا پاییز، آلبوم جدید او، مومن. من در واقع وسواس دارم. صدایش، نوشته اش، همه چیز. اون خیلی خوبه

— —

:: جریان/خرید بازگشت به پنسیلوانیا اینجا ::

:: تماس آنا شومیکر اینجا ::

— —

https://www.youtube.com/watch?v=F79Zq-8l12M

————

با آنا شومیکر تماس بگیرید
فیس بوک، 🝕, TikTok, Instagram

موسیقی جدید را در مجله اتوود کشف کنید

 © Josefine Cardoni

آلبوم آنا شومیکر

---